تبدیل نشو به آدمی که از خودش و
علایقش و اعتقاداتش میگذره تا یسری
آدم کنارش بمونن . آدما میرن و میان ولی
میرسی به جایی که میری جلوی آینه و کلا
خودتو نمیشناسی .
صفت زیبایی و زشتی برای ظاهر آدما
خیلی بیمعنیه ، شما بعد از چند ثانیه
صحبت کردن با هرکسی ، دیگه قیافهش
برات معمولی میشه و فقط حرفهاش
رو گوش میدی .
بعضی شبا دلتنگی مثل یه چراغ
کوچیک تو وجودت روشن میشه ؛
تا به خودت میای میبینی کل وجودتو
گرفته و دیگه نمیتونی خاموشش کنی ،
اونجاست که تو دلتنگی غرق میشی و
فقط میتونی بگی : و خدا رحم کند
اینهمه دلتنگی را .
مسئله اینه که ابتداییترین چیزا گفتن
نداره عزیزان مثلا نباید بگی که چطور باید
باهات رفتار بشه .
یه آدمهایی هم هستن که دروغشون
رو با جملهی چه دلیلی داره من دروغ
بگم شروع میکنن .
یکی از نشونههای عزت نفس داشتن اینه
که وقتی یکی خودشو برات کمرنگ میکنه
و ازت فاصله میگیره میپذیری و اصرار
نمیکنی .