اونجایی که حافظ میگه :
دانی که چرا سِر نهان با تو نگویم ؟
طوطی صفتی ، طاقت اسرار نداری .
خیلیارو شسته گذاشته کنار ؛
حکایت بعضی از آدمای دورمونه .
هیچوقت ازینکه آدم مهربون و
خوشقلبی هستی پشمون یا ناراحت
نباش ؛ مطمئن باش روزگار حواسش
هست کی چیکار میکنه و شدیدترشو
برمیگردونه ، چه خوبی چه بدی .
آدم رو وقتی خانوادهی خودش
از بچگی جدی نگیرن یه دنیا هم
تأییدت کنن و بلند شن برات هورا
بکشن بازم حس میکنی کار خاصی
نکردی و هیچی نیستی .
باشه ولی من هنوز نمیدونم با اونی که از
چشمم افتاده ولی از دلم نرفته چیکار
کنم .