یه وقتایی جرئت ندارم پیوی آدمای سابق زندگیمو باز کنم حس میکنم یک ثانیه بعد باز کردن اون پیاما یه طوفان از خاطرات منو با خودش میکشونه میبره به اعماق قلبم و تموم اون خاطراتی که به زور با شب بیداریام دفنشون کردم رو از زیر خاک میکشه بیرون .

رفقا برای خاله‌ی عزیزم که امروز فوت کردن یه فاتحه میفرستین 💔 ؟ مچکرم ..

‌ من همیشه به اونایی که حساس نیستن حسادت میکنم ، هیچی رو جدی نمی‌گیرن ، وحشت نمی‌کنن ، میدونن چطور نادیده بگیرن ، وقتشون رو با فکر کردن بیش از حد تلف نمی‌کنن ، دلبستگی ندارن ، من به این آدمها حسودیم میشه ⭐️ .

شب بدی بود ، لطفا تکرار نشه .

از کلمات کانفینگ‌ ، مذاکره ، وصلی ؟ ، پروکسی ، فوری ، کالابرگ‌ ، ارز‌ ، طلا‌ ، جوونی ، زندگی ، آینده ؛ حالم بهم میخوره .

یه زمانی تا جایی که میتونستم‌ و جون داشتم بحث میکردم‌ ، ولی الان فقط میذارم کنار ، نمیدونم عاقل شدم یا پیر‌ ؛ شایدم هر دو : ) .

اگه یه روز مطب روان‌شناسیمو‌ بزنم این متنو حتما روی تابلو می‌نویسم : اگه تا اینجا‌ اومدی‌ یعنی هنوز امیدی هست : ) .

تغییر‌ می‌تواند سخت باشد ، اما هرگز نشنیده‌ام که کسی بگوید ارزشش‌ را نداشت .

‌ بقیه فقط نتیجه رو می‌بینن‌ ، کسی نمی‌فهمه‌ برای سرپا‌ بودن‌ چند بار فرو ریختی دوستم : ) .

دوست ندارم با افرادی که همواره مَرا در حالت دفاع قرار می‌دهند معاشرت‌ کنم ، دفاع از اندیشه‌‌ها‌ ، دفاع از خودم‌ و دفاع از حقوق‌ و آرزوهایم‌ .

نیاز دارم مخاطب نامه‌های یه نفر واقع بشم .

انگار در من دونفر زندگی میکنند ، یکی از آنها دوست دارد جهان را بگردد و دیگری حتی دلش نمیخواهد از اتاقش بیرون بیاید .