خیلی از ما نمرده‌ایم، اما زندگی‌ای که کرده‌ایم فرقی با مرگ نداشته است.

من در زندگی‌ام برای این روزها برنامه‌ریزی نکرده بودم. یعنی قبل از چندسال گذشته، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم دنیا اینطور پیش برود و در اوایل جوانی احساساتی را تجربه کنم که شاید بقیه آدم‌ها در میانسالی تجربه‌اش می‌کنند.

از یجایی به بعد صدای رفتار ادما انقدر برات بلند میشه که دیگه صدای حرفاشونو نمی‌شنوی.

نبابا گریه چیه؟دارم به مژه هام آب میدم بلندشن .

گاهی اوقات کم باش! اصلا هم نگران کم بودنت نباش، اونی که اگه کم باشی گمت کنه همونیه که اگه زیاد باشی حیفت میکنه.

مهم نیست چقدر خوب باشی آدما همیشه یه دلیل مسخره پیدا میکنن که برن

حرفایی که وقتی حالم خوب نیس بهت میزنمو جدیشون بگیر..

دیگه تحمل شنیدن نصیحت ها ، بد و بیراه ها، قضاوت کردناشون و حرفای مزخرف خانوادم رو ندارم حرفایی که حتی شنیدنشون هم نابودم می‌کنه

مدت‌هاست تبدیل به آدم‌هایی شده‌ایم که همه‌چیز را می‌توانیم احساس کنیم، اما نمی‌توانیم از احساس‌مان حرف بزنیم.