تو میتونی مدام آستین بلندبپوشی و بهم بگی گربه های تو پارک چنگت زدن ولی من میفهمم.
چرا شاد بودن انقدر سخت بود و غمگین بودن انقدر راحت؟ با هرچیز کوچکی غمگین بودیم و با بزرگترین چیزها هم شاد نمیشدیم.
این مرگ نیست که انسان باید از آن بترسد ، بلکه ترس واقعی از هرگز زندگی نکردن است.
«تمام رنج من از این است که میخواهم هرکسی مرا آنطور دوست بدارد، که من او را دوست دارم.»