پای سخن لنگ است و دست واژه کوتاه ؛ از مَن ، به مَن ، فرسنگ‌ها راه است وای. | هوشنگ ابتهاج

ما شوخی شوخی به قلب هم سنگ میزنیم ولی بعضیا جدی جدی میمیرن!

داشتم با خودم فکر میکردم اگه خواب نبود آدم استرسا و دلتنگیاشو کجا دفن میکرد؟ چطور درداشو بی صدا میکرد ؟ حتی اگه محدود ، اگه کم ، اگه موقت ، کجا بی خیالِ زندگی میشد ، کجا به رویاهاش میرسید ، کجا دستای همو میگرفتیم ، کجا تهی میشدیم از کلافگی‌ ها و خستگی های روزگار ، کجا یکم میمُردیم و از یاد میبردیم ، کجا؟

خسته تر از خستگی هایی معمولی جانمان مرگ را میخواهدو روح اشک میریزد

در مقابل اونایی که ازت متنفرن لبخند بزن خوشحالیت اونا رو به کشتن میده؛

نهایتش یک روز صبر میکنم.. زندگیم اروم شد که شد نشد دیگه کاری به جز اونکاری که نباید به ذهنم نمیاد

این همه ادما رو از درون کشتم وقتشه که این قاتل کهنه کار بساطشو ببنده

‌ بدترین حس: خواب ببینی یکی پیام داده، پاشی ببینی پیامی ازش نداری....

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

یک طبقه ؟ نه.. دو طبقه ؟ نه بازم نه... ده طبقه ؟ نه.. برای پرواز کردنم همشون کوتاهه

00:00