حق داری ازم متنفر باشی بالاخره تنفر راحتر از رقابته.

آرام بگیر جانانِ من،کنارتم کنارتم هنوز کنارتم

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

منو در بوسه غرقم کن نمیخوام عشق پنهونی

وقتی آهنگِ can you hear my heart رو گوش میدم غم تمامِ وجودمو میگیره..؛

²⁰:²⁰

ولی آش دوغ با بارون>>>>

زخم‌ها خوب میشن، اما این خوب شدن با مثل روز اول شدن فرق میکنه .

وقتی گفتم خوبم، منظورم این یکی شخصیتم بود. اون یکی شخصیتم از دستت ناراحته و باید از دلش در بیاری.

کاش یه دارو بود میخوردیم دیگه هیچوقت هیچوقت سردرد معده درد نمیگرفتیم!

وقتی سریالِ موردِ علاقت تموم میشه انگار یه تیکه از خودتو، یه گوشه از دنیاتو، واسه همیشه اونجا ول می کنی. اون آدمایی که شب و روز باهاشون خندیدی و گریه کردی، دیگه قصه هاشون تموم شد. اون خونه ای که هر شب بهش پناه می بردی، حالا دیگه سوت و کوره. دیگه نه از اون آهنگ باحال اولش خبری هست، نه دیگه باید منتظر قسمت بعدی باشی. فقط خاطره ها می مونن، مثل بوی یه گل خشک، هم دلتنگی میاره هم یه جورایی قشنگه انگار یه رفیق قدیمی رو از دست دادی. هر خداحافظی یه خراش کوچولو رو دلت میندازه. ولی همین زخما یادته میندازن چه لحظه های خوبی با هم داشتین..؛ -بیستُ‌شِشُمین‌ روز‌ازیازدِهُمین‌ماه‌ِیِک‌هزارُچهارصد‌ ُسه