برخی پایانها همانند قهوه تلخاند،
اما از تو فردی هوشیار و آگاه میسازند...
_محموددرویش
1.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
تو دل یه جنگل سبز و باحال، روحم داره آرامش میگیره. وسط درختای بلند که سایههاشون رو زمین افتاده، صدای پرندهها و باد مثل یه آهنگ قشنگ تو گوشم میپیچه. هر برگ و شاخه یه قصهای داره، و نور خورشید که از بین شاخهها رد میشه، دلم رو گرم میکنه..
اینجا، بین صدای خشخش برگا و بوی خاک نمدار، حس میکنم یه تیکه از این طبیعتم، یه بخشی از یه دنیای زنده و نفسکش، این سبزی دور و برم منو دعوت میکنه که زندگی رو بیشتر حس کنم، و با هر قدم تو این جنگل، انگار روحم آزادتر و رهاتر میشه