اشک‌هایم‌ زبانِ‌دلی‌ست‌که‌شکسته‌تر‌از آن‌ست‌سخن‌گوید

دلم گرفته، انگار آسمون زندگیم همیشه ابریه، خورشیدشم پشت یه دیوار بلند گم شده. هرچی دست دراز می‌کنم، نمی‌تونم بهش برسم. کاش زندگی مثل کتاب بود، یه جاییشو می‌بستی، ورق می‌زدی و از یه جای دیگه شروع می‌کردی. ولی اینجا، نه پایانش دست منه، نه شروع دوباره‌ش. هر شب با خودم فکر می‌کنم، شاید تو خواب، آروم بگیرم، اما حتی خوابم هم قصه‌های غمگینو ادامه می‌ده..؛

...و در آخر او دستش را به سمت من دراز کرد، نگاهی که گرم‌تر از یک آفتاب نیمه‌خسته‌ی زمستانی بود. با تردید، دستم را در دستش گذاشتم؛ انگار زمان برای یک لحظه کوتاه، نفسش را حبس کرده بود. صدای آرام نفس‌هایش، نوایی بود که به قلبم جان می‌بخشید، و حضورش مانند شکوفه‌ای بود که بهاری تازه را به جان می‌بخشید. درست وقتی که گمان می‌کردم در تاریکی گم شده‌ام، او پیدا شد. عشق بی‌صدا، مثل نسیمی ملایم، ما را در برگرفت و دنیایمان را تغییر داد

یه اتاق اینطوری به من بدینننننننن😭😭😭😭🛐🛐🛐🛐🛐

سعی کن تا جایی به ادما اهمیت بدی که خودت بی اهمیت نشی... !

اونایی که با وُیس جوابت‌ رو میدن🛐

¹⁸:¹⁸

امروز 16 March، روز مو فرفریاست

دیروز روز من بودااا🥲😂

22:22

۲۳:۲۳

کیلیلیلیلیلیلیلی