¹³:¹³

ولی‌غمی که این‌آهنگِ شهرام‌شب‌پره داشت: وای‌که چه‌حالی دارم؛ هوای‌‌دیار ُدارم:) تواین‌ دیارِغربت، فقط‌خدارو دارم:))

هیچوقت‌ این‌صحنه‌ تکراری‌نمیشه که؛ پانته‌آپناهی‌ها توفیلم‌ِ جاده‌خاکی که باآهنگِ شهرام‌شب‌پره و ابی‌ می‌رقصید ُگریه‌می‌کرد ُمی‌خوند: کدوم‌خزونِ‌خوش‌آواز؛ توروصداکرد،ای‌عاشق؟! که‌پرکشیدی‌بی‌پروا به‌جستجوی‌ِ‌شقایق؟ کنارِما‌باش‌که‌محزون؛ درانتظارِبهاریم:)) کنارِ‌ماباش؛که‌باهم خورشید ُبیرون‌بیاریم:)

¹⁶:¹⁶

²⁰:²⁰

²¹:²¹

کتاب ها ، خطوطی از جوهر برروی درختان نیستند ، کتاب ها ، خطوطی از افکار روح های نادیده گرفته شده‌اند .

او؛ قندِ روزهای‌ِ‌تلخِ من است:))

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

احساس پوچی، انگار تو یه جای خالی و بی‌صدا گیر کردی یه چیزی سنگین رو سینته که نفس کشیدن رو سخت می‌کنه، انگار هر نفس مثل یه نبرد سنگینه. زمان هم عین لاک‌پشت می‌گذره و هر لحظه یه سال طول می‌کشه ولی خب، حتی وسط این تاریکی و سنگینی، شاید یه کورسوی امید باشه. یه جرقه کوچیک که بهمون میگه این حال بد بالاخره می‌گذره،اما نمیدونم کی این امید بیاد..؛