۱۴۰۴ عزیزم؛ لطفا "زندگی در خیالات" کمتر.

جنگل هیچ گاه حس تنهایی را در بیننده زنده نمی‌کند؛ چراکه سرشار از زمزمه ‌ها و آواهای دل‌نشین است. ولی دریا، چون روحی بزرگوار، همواره از غمی عظیم ناله می‌کند و تا ابد حاضر نمی‌شود آن را با کسی قسمت کند. نفوذ در رمز و رازهای ِدریا، غیرممکن است و ما فقط می‌توانیم در مرزِ آن قدم برداریم و با احترامی آمیخته به ترس، تماشایش کنیم. جنگل با صدها نوا ما را به سوی ِخود می‌خواند، ولی دریا فقط یک صدا دارد؛ نوایی پرجذبه که با آهنگ شکوهمندش، روح را در بر می‌گیرد. جنگل حالتی زمینی دارد، ولی دریا متعلق به دنیای فرشته‌هاست. #تیکه‌کتاب آنی‌شرلی‌ در خانه رویاها

شاید اگر ادما درد حرفایی که میزنن رو حس میکردن، هر حرفیو به زبون نمیاوردن .

روزای جالبی نیست اما صبر میکنم .

بعضی وقتا دلم میخواد زمین دهن وا کنه منو بخوره دیگه نباشم

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

✯🌱 عااشققِ‌اینم‌که‌متفاوت‌باشم؛ توطبیعت‌بچرخم،باقاصدکا‌بازی‌کنم. توطبیعت‌نقاشی‌بکشم ُوانمود‌کنم‌پری‌ام. سازبزنم ُکناررودخونه‌قصه‌بگم. خیال‌پردازی‌کنم ُکتاب‌بخونم.

احساس میکنم یکی منو طلسم کرده اینقد بدبخت بودن عادی نیست