در خلوتِ خیال، شاعری سرگردانم، با قلمی که واژه‌ها را به رقص درمی‌آورد و دلی که در جستجوی زیبایی‌های پنهان است

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

مسافری در جاده‌ی کلمات، با کوله‌باری از احساس و اندیشه،هر سطر، پلی به سوی دنیایی نو..

اونجا که عراقی میگه : خوشا آن دل، که دلدارش تو گردی خوشا جانی، که جانانش تو باشی خوشی و خرمی و کامرانی کسی دارد که خواهانش تو باشی

به‌صبح‌می‌رسداین‌روزگارِدائم‌شب.

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

آرامشی در تلاطمِ واژه‌ها، نغمه‌ای در سکوتِ شب. من، شعر را زندگی می‌کنم

با هر دم، واژه‌ای نو می‌آفرینم و با هر بازدم، روحی تازه می‌بخشَم. من، نقاشِ لحظه‌ها با قلمِ شعرم، و هر واژه، رنگی بر بومِ هستی. در این تابلو، نه فقط زیبایی‌ها، بلکه زخم‌ها و امیدها نیز نقش بسته‌اند، من روایتگرِ درونم، و آینه‌ی تمام‌نمای روحِ انسانم، اینجا، جایی‌ست که سکوت به شعر بدل می‌شود و شعر، به زندگی..؛

در این دنیای پرهیاهو، گاهی نیاز داریم به گوشه‌ای دنج پناه ببریم و در سکوت، به صدای قلبمان گوش فرا دهیم. من در این خلوت، با واژه‌ها هم‌نشین شده‌ام، با کلماتی که همچون پرندگان، از اعماق روحم به پرواز درمی‌آیند و در آسمانِ خیال، به رقص درمی‌آیند. هر واژه، داستانی دارد، قصه‌ای از عشق، امید، اندوه و آرزو. من، این قصه‌ها را با قلمم به تصویر می‌کشم، با رنگ‌هایی از جنس احساس و با خطوطی از جنس نور..؛

در خلوتِ خیال، با واژه‌ها بازی می‌کنم و از دلِ سکوت، نغمه‌ای می‌آفرینم..؛