مسافری در جاده‌ی کلمات، با کوله‌باری از احساس و اندیشه،هر سطر، پلی به سوی دنیایی نو..

اونجا که عراقی میگه : خوشا آن دل، که دلدارش تو گردی خوشا جانی، که جانانش تو باشی خوشی و خرمی و کامرانی کسی دارد که خواهانش تو باشی

به‌صبح‌می‌رسداین‌روزگارِدائم‌شب.

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

آرامشی در تلاطمِ واژه‌ها، نغمه‌ای در سکوتِ شب. من، شعر را زندگی می‌کنم

با هر دم، واژه‌ای نو می‌آفرینم و با هر بازدم، روحی تازه می‌بخشَم. من، نقاشِ لحظه‌ها با قلمِ شعرم، و هر واژه، رنگی بر بومِ هستی. در این تابلو، نه فقط زیبایی‌ها، بلکه زخم‌ها و امیدها نیز نقش بسته‌اند، من روایتگرِ درونم، و آینه‌ی تمام‌نمای روحِ انسانم، اینجا، جایی‌ست که سکوت به شعر بدل می‌شود و شعر، به زندگی..؛

در این دنیای پرهیاهو، گاهی نیاز داریم به گوشه‌ای دنج پناه ببریم و در سکوت، به صدای قلبمان گوش فرا دهیم. من در این خلوت، با واژه‌ها هم‌نشین شده‌ام، با کلماتی که همچون پرندگان، از اعماق روحم به پرواز درمی‌آیند و در آسمانِ خیال، به رقص درمی‌آیند. هر واژه، داستانی دارد، قصه‌ای از عشق، امید، اندوه و آرزو. من، این قصه‌ها را با قلمم به تصویر می‌کشم، با رنگ‌هایی از جنس احساس و با خطوطی از جنس نور..؛

در خلوتِ خیال، با واژه‌ها بازی می‌کنم و از دلِ سکوت، نغمه‌ای می‌آفرینم..؛

و سکوت باحال یه آهنگ بی‌کلام، یه عالمه حس قایم شده. لازم نیست حرفی زده شه، چون خودِ موزیک، زبون داره و با دل آدم حرف می‌زنه. نُت‌ها، مثل قطره‌های بارون روی درختا، یه آرامشی می‌دن به قلب و تو عمق وجود، یه جنجالی به پا می‌کنن. آهنگ بی‌کلام، عین یه تابلوی نقاشیه که با صداها رنگ شده. هر سازی، یه رنگ خاص داره و با ترکیبشون، یه عکس خفن از حس و حال خوب درست می‌شه. یه وقتایی ویولن با ناله‌های غمگینش، غم دوری رو نشون می‌ده، یه وقتایی هم پیانو با ریتم شادش، امید به روزای روشن‌تر رو می‌رسونه. تو این سکوت پُر معنی، مغز آدم یهو آزاد می‌شه و مثل یه پرنده پرواز می‌کنه، خاطره‌ها هم مثل فیلم از جلو چشم رد می‌شن. آهنگ بی‌کلام، یه پنجره‌ست رو به دنیای تو، جایی که می‌شه خودتو پیدا کنی و با حس‌های واقعیت روبرو شی..؛ ✭ ✮ ✭ ✮ ✭ ✮ ✭ ✮ ✭ ✮ #music ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ-

📌چنلِ تلگرامی که از اونجا کتابهارو میزارم https://t.me/ketab