با دو دقیقه تاخیر>>>>>>>>>>

خدا مثل یه چراغ می‌مونه تو دل تاریکی‌ها؛ هر وقت یادش می‌کنم، یه امیدی تو دلم جوونه می‌زنه و میگه من حواسم بهت هست وقتی سختی‌ها دور و برم رو گرفته، یادم می‌آد که همیشه به من قوت قلب می‌ده، با هر نفس، حس می‌کنم محبتش رو، و مثل یه دوست خوب، در کنارم ایستاده، در هر قدمی که برمی‌دارم، می‌دونم که راهم رو روشن‌تر می‌کنه و به من یادآوری می‌کنه که همیشه می‌شه دوباره شروع کرد..؛

⁰¹:⁰¹

حال بحران زده ام، معجزه میخواهد و بس..!

[ ما هیچ‌گاه به امروز برنمی‌گردیم ، هرچه را لازم است بردارید ]

گفتم باشه وقتی چشمام خیس بود

میانه‌ی راه ایستاد و از خودش پرسید: یعنی تمام زندگی همین است؟ « همین تحمل کردن‌ها ، صبر کردن‌ها و دوام آوردن‌های اجباری؟»

‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ رنج ها برده ایم ، آسای꯭ش نبود اندر جهان ‌‌

من کنار میام ، کنار میام ، کنار میام ، بعدش یهو از همون کنار میرم

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

و او شاهد م‍ر̲گ̲ش بود