«مده ای رفیق پندم که نظر به او فکندم
تو میان ما ندانی که چه می رود نهانی.»
-سعدی
کاش وقتی ابرِ غم به گلوی کوچکت میرسد، از یاد نبری شانه ای در کار نیست، و بهتر است بپذیری همیشه قرار است در آغوش باد گریه کنی. زیرا رنج تنهاست، و رنجور تنهاتر
| حمید سلیمی