ما تو کلاسمون دستگاه کپی داریم اونم دوتا..(اون دوتا همکلاسیم)
(انکار هم میکنن..دفعه اولشون هم نیستا)
آدم به خودش میاد و میبینه آهنگهای موردعلاقشو برای چه آدمهای ناجالبی فرستاده بود.
-چنل
حالم درد میکند
دستانم دیگر توان نوشتن ندارند
و پاهایم توان راه رفتن
گویا حاله ای سیاهرنگ مغزم را احاطه کرده است
اما چشمانم میبند،گوش هایم میشنود،لب هایم میخندد..این گونه بهتر است بگذار کسی نفهمد پشت این چهره ی خندان و به ظاهر همیشه آرام طوفانی از غم به پاست یک غم تعریف نشده و بی معنی یک گرفتگی و حال معیوبدرک این حال برای صاحب حال دشوار است
این گونه بهتر است بگذار کسی نفهمد...
چون اگر نفهمد و درک نکند خیلی بهتر از این است که بفهمد و درک نکند
وقتی آهنگ get lucky رو میشنوم یه وایب خیلی عجیبی میگیرم نمیتونم توصیفش کنم
خیلی حس عجبیه انگار یاد گذشته میوفتم یاد یه اتفاق و انگار یه خاطره دارم باهاش اما نمیدونم چیه
خیلی خیلی عجیبه
بعضیا انقدر قشنگ قسم میخورن که
فکر میکنی اگه دوستی خراب شه، آسمون میاد زمین.
میگن من؟ محاله! دوستی خط قرمزه!
بعد همون آدم، با یه حرکت ساده
میشه دلیل دقیق همون خرابی.
جالبه نه؟
بیشتر دوستیها
نه با دشمنی،
بلکه با قولهای قشنگ خراب میشن.