من آدمی هستم که تا جایی که بتونم با دیگران مدارا و تحملشون میکنم
اما وقتی دیگه نتونم و به نقطهی پایان برسم،راه برگشتی وجود نداره.
این از روی کینه نیست،فقط وقتی میفهمم با وجود اینکه جز خوبی و کمک کردن کاری نکردم ولی باهام بد رفتاری و بی احترامی بشه و حرفای چرت بشنوم،همهچیز تموم میشه از اون لحظه به بعد،هیچ جایی توی زندگی من ندارید...
৲فیلوفوبیا ✧⋆₊
نه،کیگفتهازخوشحالیدارمبالدرمیارم؟
نه،کیگفتهمنزندگینمیکنمولیزندگیمنرومیکنه؟
من واقعا از گریه كردن جلوى بقيه بدم مياد ؛ اما اگه ديدى جلوت گریه كردم
بدون كه اون مسئله واقعا خيلى به من آسيب زده :)