من آدمی هستم که تا جایی که بتونم با دیگران مدارا و تحملشون میکنم
اما وقتی دیگه نتونم و به نقطهی پایان برسم،راه برگشتی وجود نداره.
این از روی کینه نیست،فقط وقتی میفهمم با وجود اینکه جز خوبی و کمک کردن کاری نکردم ولی باهام بد رفتاری و بی احترامی بشه و حرفای چرت بشنوم،همهچیز تموم میشه از اون لحظه به بعد،هیچ جایی توی زندگی من ندارید...
৲فیلوفوبیا ✧⋆₊
نه،کیگفتهازخوشحالیدارمبالدرمیارم؟
نه،کیگفتهمنزندگینمیکنمولیزندگیمنرومیکنه؟
من واقعا از گریه كردن جلوى بقيه بدم مياد ؛ اما اگه ديدى جلوت گریه كردم
بدون كه اون مسئله واقعا خيلى به من آسيب زده :)
بعضی چیزا خیلی عجیبه مثلا اینکه یه رفتارهای از یه کسایی میبینی که پیش خودت میگی مطئمنی اینا همونایین که از صمیم قلب دوستشون داشتی...
آن دردی که فک میکردم مرا میکشد
نکشت
از من آدمی ساخت که بسیار آرزوی مرگ میکند.