بگذار آب ها ساکن شوند تا عکس ماه و ستاره ها را در وجود خود ببینی... -مولانا

درین سرای بی کسی، کسی به در نمی زند به دشت پرملال ما پرنده پر نمی زند یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند گذرگهی است پر ستم که اندر او به غیر غم یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند دل خراب من دگر خراب تر نمی شود که خنجر غمت از این خراب تر نمی زند..

18:18

: Pov به یه جایی رسیدی که میفهمی مامانت راست می‌گفت...

بذارین از دستتون بدن، جدی میگم؛ بذارین فرصتِ بودن با یه آدم مهربون و با ارزشی مثل شما رو از دست بدن. همیشه قرار نیست ثابت کنید که ارزششو دارید، بالاخره آدم ها یه روزی متوجه میشن.

هایده عزیز،ما حتی روز های روشنی هم ندیدیم که بخوایم باهاش خداحافظی کنیم...

ای داغ از قلب پریشانم چه میخواهی ای جای زخم کهنه از جانم چه میخواهی دریاچه ای خشکیده در آغوش خود دارم باران سرخ از ابر چشمانم چه میخواهی

ای وای از این ای وای از این از دست دادن ها ای مرگ از جان رفیقانم چه میخواهی آرامشم کو خنده ام کو اعتمادم کو بی هیچم و دیگر نمیدانم چه میخواهی