لومی نازبلا

《西楼别序》 — 尹昔眠/小田音乐社 «وداع در عمارت غربی» — یین شیمین / استودیوی موسیقی شیائوتیان --- 暮雨入画一纸离愁传深秋 Mù yǔ rù huà, yī zhǐ lí chóu chuán shēn qiū بارانِ شامگاهی تصویری می‌آفریند؛ و اندوهِ وداع، همچون برگی در باد، به سوی واپسین روزهای پاییز می‌لغزد. 阁楼上谁泪如雨流 Gé lóu shàng shuí lèi rú yǔ liú در آن بالا، در عمارت، اشک‌های چه کسی هم‌گام با باران جاری است؟ 西楼淋一川烟柳微凉缺羞 Xī lóu lín yī chuān yān liǔ wēi liáng quē xiū عمارت غربی در میان بیدهای مه‌آلود و نسیمی خنک و شرمگین، غرق در نمِ باران است. 是谁在阁楼上弹奏 Shì shuí zài gé lóu shàng tán zòu چه کسی آن بالا در عمارت، نغمه می‌نوازد؟ 夜色无言那醇酒只饮一口 Yè sè wú yán, nà chún jiǔ zhǐ yǐn yī kǒu شب خاموش است؛ تنها جرعه‌ای از آن شرابِ گوارا می‌نوشم. 却如你的美怎么偷 Què rú nǐ de měi zěn me tōu اما زیباییِ تو... چگونه می‌توانستم آن را از آنِ خود سازم؟ 泼墨山水下笔温柔入卷抽 Pō mò shān shuǐ, xià bǐ wēn róu, rù juàn chōu جوهر، منظره‌ای را نقش می‌زند؛ قلم‌مو به نرمی بر طومار حرکت می‌کند. 飘散的思绪谁来收 Piāo sàn de sī xù shuí lái shōu اما چه کسی این افکارِ سرگردان را گرد هم خواهد آورد؟ 我提笔不为离愁 Wǒ tí bǐ bù wèi lí chóu قلم به دست می‌گیرم، نه برای به تصویر کشیدنِ اندوهِ وداع. 只为你转身回眸 Zhǐ wèi nǐ zhuǎn shēn huí móu بلکه برای ثبتِ آن لحظه که رو برگرداندی و نگاهی به من انداختی. 心事把自己弄丢 淋湿在阁楼 Xīn shì bǎ zì jǐ nòng diū, lín shī zài gé lóu غرق در احساسات خویش، خیس از باران، اینجا در عمارت ایستاده‌ام. 我提笔不为深处 Wǒ tí bǐ bù wèi shēn chù قلم به دست می‌گیرم، نه برای غرق شدن در ژرفای اشتیاق. 目送你背影依旧 Mù sòng nǐ bèi yǐng yī jiù بلکه برای تماشای قامتِ دورشونده‌ات؛ که همچنان بی‌تغییر مانده است. 那年温柔 谁能用一生守 Nà nián wēn róu, shuí néng yòng yī shēng shǒu آن مهر و عطوفتِ سال‌های دور... چه کسی می‌توانست آن را تا پایانِ عمر پاس بدارد؟ ---

داره بارون میاد😭😭😭😭

وای لعنتی خوشبحالت