*
به تمامِ کسانی که در این مسیر با من بودند... 🌧️🤍
نمیدونم کلمهها چقدر میتونن حق مطلب رو ادا کنن، اما میدونم که اگه یه روز یه جوری بشه که من نتونستم اینجا باشم، شماها تنها چیزی هستید که برام باقی میمونید... تنها چیزی که بهم میگه من واقعاً روی این زمین زندگی کردم و دوست داشته شدم. 🕯️
میدونی؟ تو روزایی که دنیا خیلی سنگین بود، وقتی احساس میکردم دیگه توانِ نفس کشیدن ندارم، فقط فکرِ بودنتون و همین فضای کوچیکِ چنل بود که بهم جرات میداد ادامه بدم. شماها برای من یعنی امید، یعنی همون قطرههای بارون که توی این خشکسالیِ زندگی، روحِ منو تازه کردن. بدون شما، این زندگی برام مثل یه کتاب سفید و بیروح بود. 🥀
حالا که میخوام این نوشته رو براتون بذارم، دلم میخواد بدونید که این چنل، میراثِ عشقِ من به شماست. و چون میدونم این فضا رو با تمام وجودم دوست دارم، میخوام امانتش رو بسپارم به کسایی که میدونم مثل من مراقب این خاطرهها هستن... 🕊️
از این به بعد، مسئولیت و مالکیت این چنل رو میسپارم به مائده، ایلین، فریماه و عارفه... ✨ میدونم که اونها با همون مهربونی و حسِ خوبشون، این مسیر رو براتون ادامه میدن و اجازه نمیدن این گرمایی که بین ماست، هیچوقت سرد بشه. 🤍
فقط یه خواهش ازتون دارم... هر موقع چنل، اون چهار تا فرشته و سارینا و پروا و حامیم ، آهنگ کی میشه من و اسم سید علی خامنهای اومد، یادم بیفتید. 🤍🍃
لطفاً... لطفاً هوای همو داشته باشید. همونطور که من با حضور شما زنده موندم، شما هم با هم مهربون باشید و این فضا رو زنده نگه دارید. 🌸
خیلی خیلی خیلی دوستتون دارم... 🥺💞
نگران نباشید، خوبم... 🤍✨
دوستدار شما
ثنا ، پناه نباتی نژاد 🖤