گاهی دلم می‌خواهد بنویسم: «دوستت دارم» اما این جمله برای حسی که به تو دارم کوچک است... چطور می‌شود با دو کلمه توضیح داد که تو دلیل لبخندهای ناگهانی، آرامش شب‌ها و قشنگ‌ترین فکرهای روزهای منی؟ ❤️ M

بعضی آدم‌ها شبیه معجزه‌اند... بی‌صدا وارد زندگی آدم می‌شوند، اما آنقدر اثرشان عمیق است که بعد از آمدنشان، هیچ چیز مثل قبل نمی‌ماند. تو از همان معجزه‌هایی هستی که خدا بی‌خبر به زندگی من فرستاد... M

هر وقت دلم می‌گیرد، فقط به این فکر می‌کنم که تو جایی در همین دنیا نفس می‌کشی... همین برای آرام شدن قلبم کافیست. انگار خدا تمام آرامش دنیا را در وجود تو خلاصه کرده است... M

اگر هزار بار دیگر هم به دنیا بیایم، باز هم دلم می‌خواهد در شلوغی این جهان، دوباره تو را پیدا کنم... چون بعضی آدم‌ها یک بار برای همیشه جای خودشان را در قلب آدم پیدا می‌کنند. M

کنار بعضی آدم‌ها زمان زود می‌گذرد، اما کنار تو حتی ثانیه‌ها هم قشنگ‌ترند... انگار ساعت هم دلش نمی‌آید لحظه‌هایی را که کنار تو می‌گذرد تمام کند. M

دوست داشتن تو نه تاریخ شروع دارد، نه تاریخ پایان... فقط هر روز بیشتر می‌شود، بی‌آنکه خودم متوجه شوم. M

هیچ آرزویی بزرگ‌تر از این ندارم که روزی تمام خستگی‌هایم را کنار تو فراموش کنم... و بفهمم که بعضی آدم‌ها واقعا پناه دل آدم هستند. M

گاهی فکر می‌کنم اگر تو را نمی‌شناختم، شاید هیچ‌وقت نمی‌فهمیدم یک نفر چقدر می‌تواند حال دل آدم را خوب کند.. M

تو را دوست دارم، نه چون کاملی... بلکه چون کنار تو تمام نقص‌های دنیا کم‌رنگ‌تر به نظر می‌رسند. M

میان تمام اتفاق‌های خوب زندگی، بودن تو هنوز هم قشنگ‌ترینشان است... M

اگر عشق صدا داشت، حتماً شبیه صدای تو بود... همان‌قدر آرام، همان‌قدر دلنشین، همان‌قدر ماندگار. M

بعضی آدم‌ها را باید زندگی کرد، نه توصیف... چون هیچ کلمه‌ای به اندازه خودشان زیبا نیست. تو از همان آدم‌هایی. M