دوست داشتن تو نه تاریخ شروع دارد، نه تاریخ پایان... فقط هر روز بیشتر می‌شود، بی‌آنکه خودم متوجه شوم. M

هیچ آرزویی بزرگ‌تر از این ندارم که روزی تمام خستگی‌هایم را کنار تو فراموش کنم... و بفهمم که بعضی آدم‌ها واقعا پناه دل آدم هستند. M

گاهی فکر می‌کنم اگر تو را نمی‌شناختم، شاید هیچ‌وقت نمی‌فهمیدم یک نفر چقدر می‌تواند حال دل آدم را خوب کند.. M

تو را دوست دارم، نه چون کاملی... بلکه چون کنار تو تمام نقص‌های دنیا کم‌رنگ‌تر به نظر می‌رسند. M

میان تمام اتفاق‌های خوب زندگی، بودن تو هنوز هم قشنگ‌ترینشان است... M

اگر عشق صدا داشت، حتماً شبیه صدای تو بود... همان‌قدر آرام، همان‌قدر دلنشین، همان‌قدر ماندگار. M

بعضی آدم‌ها را باید زندگی کرد، نه توصیف... چون هیچ کلمه‌ای به اندازه خودشان زیبا نیست. تو از همان آدم‌هایی. M

دلم برای روزی تنگ است که بدون نگرانی، فقط کنارت بنشینم و از خوشبختیِ داشتن تو لبخند بزنم. M

عجیب است... از میان این همه آدم، قلب من فقط با نام تو آرام می‌شود. M

گاهی دوست داشتن، یعنی دعا کردن برای خوشحالی یک نفر حتی وقتی کنارت نیست... و من همیشه برای لبخندهای تو دعا می‌کنم. M

اگر قرار باشد یک نفر را برای تمام عمر انتخاب کنم، باز هم انتخاب قلبم فقط تو خواهی بود... M

تو شبیه یک شب بارانیِ آرامی... همان‌قدر دلنشین، همان‌قدر خواستنی، همان‌قدر فراموش‌نشدنی. M