🔹الجزیره:
۱۱۲ کشور به پیشنویس قطعنامه آمریکا و کشورهای خلیج فارس در شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد آزادی دریانوردی در تنگه هرمز پیوستهاند.
🔻پ.ن:به نظرم این قطعنامه بیشتر جنبه نمایشی و سیاسی داره تا عملیاتی. احتمالا متنش رو عمداً کلی و نرم نوشتن؛ چیزی در حد تأکید بر «آزادی دریانوردی در آبهای بینالمللی» و ابراز نگرانی، نه بیشتر. چون دو قطعنامه قبلی که میتوانست تبعات حقوقی و حتی زمینه اقدام عملی علیه ایران ایجاد کنه، با وتوی همزمان روسیه و چین متوقف شد؛ اتفاقی که خودش نشون میده اون دو کشور حاضر نیستند پرونده به سمت تقابل مستقیم بره.
برای همین این بار به نظر میاد غرب دنبال یک متن کمهزینهتر رفته؛ قطعنامهای که هم پیام سیاسی بده، هم احتمال وتو شدنش پایین باشه. در عمل اما بعیده چیزی روی زمین تغییر بده.
در مورد تنگه هرمز هم واقعیت اینه که معادله بیشتر میدانیه تا حقوقی. الان با وجود همه محکومیتها و موضعگیریها، بخش زیادی از کشتیها عملاً پذیرفتن که بدون هماهنگی با ایران عبور پرهزینه و پرریسکه. حتی اگر اسمش «عوارض» نباشه، هزینه امنیت، اسکورت، کنترل آلودگی یا مدیریت مسیر عملاً داره پرداخت میشه.
ایران هم ظاهراً داره مسیر حقوقی ماجرا رو هوشمندانه تنظیم میکنه تا وارد اتهام مستقیم بستن تنگه نشه. روایت رسمی اینه که به دلیل مینریزی و ناامن بودن برخی مسیرهای آزاد نزدیک عمان، عبور امن ناچاراً باید از کریدور تحت کنترل ایران انجام بشه؛ بعد هم هزینهها تحت عنوان «تأمین امنیت»، «حفاظت محیط زیست» و «نگهداری مسیر» تعریف میشه، نه عوارض عبور. یعنی در عمل همان نتیجه گرفته میشه، فقط با ادبیات حقوقی متفاوت.
@ParaPlus
🔹زمان شاید صد برابر بیشتر از ما به ترامپ ضربه بزند. مهمترین متحد ایران در این مقطع، خودِ زمان است.
هرچه به جام جهانی، انتخابات کنگره آمریکا و تابستان نزدیکتر شویم — فصلی که مصرف بنزین و حساسیت افکار عمومی آمریکا روی قیمت انرژی بالا میرود — هزینه تقابل برای ترامپ بیشتر میشود و احتمال عقبنشینی او در برابر ایران افزایش پیدا میکند.
اما در داخل، وضعیت اقتصادی و اجتماعی بهشدت فرساینده است. فعلاً فضای جنگ و شوک روانی، جامعه را در حالت سکوت و تحمل نگه داشته و بسیاری از اعتراضها زیر سایه «حفظ ثبات» عقب افتادهاند. این سکوت اما لزوماً به معنای رضایت نیست؛ بیشتر شبیه انباشت فشاری است که اگر برای آن فکری نشود، میتواند در زمان دیگری خود را نشان دهد.
@ParaPlus
🔹ورود زیردریایی هستهای آمریکا به ماجرای تنگه هرمز، بیشتر از هر چیز نشانه فشار و استیصال واشنگتن برای کشاندن ایران به توافق است؛ اما عبور ساده از کنار این تهدید میتواند هزینهساز باشد. بهنظر میرسد زمان بازنگری در برخی معادلات رسیده است.
@ParaPlus
🔹نیویورک تایمز:
ارزیابیهای جدید آمریکا نشان میدهد ایران به ۳۰ سایت از ۳۳ سایت موشکی خود در امتداد تنگه هرمز دسترسی عملیاتی دارد و همچنان حدود ۷۰ درصد از پرتابگرهای متحرک و ذخایر موشکی پیش از جنگ خود را حفظ کرده است. همچنین گزارش شده ایران به حدود ۹۰ درصد از تأسیسات ذخیرهسازی و پرتاب موشکی زیرزمینی در سراسر کشور دسترسی دارد.
🔻پ.ن: این آمار نشان میدهد زیرساخت بازدارندگی ایران همچنان سرپاست و معادلات منطقه راحت قابل تغییر نیست. مخصوصاً وقتی بحث تنگه هرمز و امنیت انرژی دنیا وسط باشد. 🙂
@ParaPlus
🔹نیویورک تایمز:
طبق گزارش لویدز لیست اینتلیجنس، ایران آژانس جدیدی با عنوان «اداره تنگه خلیج فارس» تأسیس کرده که هدف آن مدیریت مجوز عبور کشتیها از تنگه و دریافت عوارض ترانزیت اعلام شده است.
@ParaPlus
🔹بلومبرگ:
اسکلههای نفتی جزیره خارک برای چهارمین روز متوالی بدون عملیات بارگیری نفت گزارش شدهاند که این وضعیت، طولانیترین توقف از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل عنوان شده است.
🔻پ.ن: توقف چندروزه بارگیری در خارک فقط یک مسئله عملیاتی نیست و مستقیماً روی جریان درآمد ارزی اثر میگذارد.
@ParaPlus
مهدی رحیمی آتانی پادکست-محاصره دریایی ایران؛ چرا گزینهای پرهزینه و ناپایدار است.mp3
زمان:
حجم:
5.3M
⚓️ محاصره دریایی ایران؛ چرا گزینهای پرهزینه و ناپایدار است؟
🔻 چرا محاصره دریایی ایران در بلندمدت گزینهای پرهزینه محسوب میشود؟
🔻 هزینه روزانه دو ناو هواپیمابر چقدر برآورد میشود؟
🔻 هزینههای غیرنظامی این سناریو شامل چه مواردی است؟
🗣️مهدی رحیمی آتانی
#پادکست
پارادایم پلاس — چارچوبی برای دیدن بازی قدرت
📊 @ParaPlus
🔹عملیات تجارت دریایی بریتانیا:
یک کشتی در فاصله ۳۸ مایل دریایی شمال شرقی فجیره امارات، هنگام حضور در لنگرگاه توسط افراد غیرمجاز تصرف شده و اکنون به سمت آبهای سرزمینی ایران در حرکت است.
@ParaPlus
🔹توی خیلی از بحثها و حرفهایی که درباره جریان انقلابی مطرح میشه، دو نکته مدام تکرار میشه که به نظرم جای فکر داره. گفتم دیدگاهم رو اینجا باهاتون به اشتراک بذارم👇
🔹چون مسئولان، فرماندهان نظامی یا شخصیتهای انقلابی جایگاه مهمی دارند، یا چون شهید شدهاند، پس نباید درباره عملکرد و تصمیمهایشان نقدی مطرح شود؛ و هرکس نقد کند، ضد دین، ضد انقلاب یا ضد وطن است❌
بیایید یک اصل ساده را بپذیریم: در جمهوری اسلامی هیچکس معصوم نیست؛ نه مسئولان، نه فرماندهان نظامی و نه هیچ نهاد دیگری. بنابراین اگر کسی نقدی مطرح کرد، نباید بلافاصله او را از دایره دین، انقلاب یا وطندوستی خارج کنیم.
البته نقد هم باید منصفانه، علمی و با تقوای الهی و توجه به منافع ملی باشد. اتفاقاً همین رویکرد را بارها در سیره رهبری هم دیدهایم؛ جایی که نقد و گفتوگو نه تهدید، بلکه بخشی از رشد و اصلاح محسوب شده است.
حتی اگر فردی بعدها شهید شود، به این معنا نیست که تمام تصمیمها و عملکردهای گذشتهاش بینقص بوده است. تاریخ اسلام هم پر است از چنین نمونههایی.
پس لطفاً باب نقد را نبندیم؛ جامعهای که نتواند نقد کند، دیر یا زود دچار خطاهای بزرگتر میشود.
@ParaPlus
🔹چون تصمیمگیران اطلاعات محرمانه دارند، پس مردم نباید درباره تصمیمها اظهار نظر کنند.❌
درست است که مدیران کشور به دادههایی دسترسی دارند که در اختیار افکار عمومی نیست و این مسئله در تصمیمگیری اهمیت دارد. اما این واقعیت نباید به ابزاری برای بستن باب گفتوگو و تحلیل در جامعه تبدیل شود.
در همه جای دنیا مردم بر اساس اطلاعاتی که در اختیار دارند مسائل را تحلیل میکنند، سؤال میپرسند و حتی نقد دارند؛ این بخشی طبیعی از فهم و پویایی اجتماعی است.
اگر به بهانه محرمانه بودن اطلاعات، جامعه را از تحلیل و گفتوگو کنار بگذاریم، در واقع یکی از مهمترین کارکردهای اجتماعی مردم را از بین بردهایم.
اشتباه اصلی نه در تحلیل کردن، بلکه در این است که با دادههای ناقص حکم قطعی صادر کنیم و خودمان را مالک حقیقت مطلق بدانیم.
@ParaPlus