🔶چهل و سه سال پیش، نیروهای نظامی آرژانتین با حمله به جزایر فالکلند، عملاً به بریتانیا اعلام جنگ کردند. 🔸در ۲ آوریل ۱۹۸۲ (۱۳ فروردین ۱۳۶۱ ش)، یگان‌های ویژه آرژانتینی با اجرای عملیات دقیق «روساریو»، از زیردریایی «سانتا فه» پیاده شدند و ظرف یک روز کنترل جزایر را به دست گرفتند. نیروهای بریتانیایی یا خلع سلاح شدند یا شکست خوردند و آرژانتین تنها یک کشته داد. اما این موفقیت زیاد طولی نکشید: فردای آن روز، بریتانیا منطقه را با نیروی دریایی خود محاصره کرد و شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامه ۵۰۲ خواستار خروج نیروهای آرژانتینی شد. این درخواست نادیده گرفته شد و تا تیرماه ۱۳۶۱، ارتش بریتانیا با بازپس‌گیری جزایر، کنترل کامل را به‌دست آورد و به آرژانتینی‌ها نشان داد که حاکمیت لندن بر این سرزمین تا چه حد جدی است. 🔸در ۱۹ آوریل ۱۹۸۲ (۳۰ فروردین ۱۳۶۱ ش)، مجله «Newsweek» با تصویری از ناو هواپیمابر بریتانیایی HMS Hermes در حال حرکت به‌سوی میدان نبرد، روی جلد خود تیتری کوبنده منتشر کرد: «امپراتوری پاسخ می‌دهد». این جمله، پیام روشنی بود از سوی بریتانیا به جهان و به‌ویژه به آرژانتین؛ پیامی که نشان می‌داد بریتانیا همچنان برای حفظ قلمروهای فرامرزی‌اش آماده استفاده از نیروی نظامی است و نمی‌خواهد هیچ‌گونه تردیدی در اراده‌اش برای بازپس‌گیری فالکلند باقی بگذارد. 🔸فالکلند در نگاه اول جزیره‌ای دورافتاده و بی‌اهمیت در جنوب‌غربی اقیانوس اطلس به نظر می‌رسد، اما واقعیت چیز دیگری‌ست. این مجمع‌الجزایر همواره به دلیل موقعیت راهبردی خود در کانون منازعات ژئوپلیتیک قرار داشته و این کشمکش‌ها تا...

امروز نیز ادامه دارد. 🔸پیش از تسلط بریتانیا در سال ۱۸۳۳، جزایر فالکلند تحت کنترل فرانسه، اسپانیا و سپس آرژانتین بودند. پس از استقلال آرژانتین از امپراتوری اسپانیا، دولت بوئنوس آیرس در سال ۱۸۲۰ به‌طور رسمی ادعای مالکیت بر این جزایر را مطرح کرد، اما نیروی دریایی بریتانیا چند سال بعد با زور نظامی کنترل منطقه را در دست گرفت. 🔸همچنین، در جنگ جهانی اول، این جزایر صحنه یکی از نبردهای بزرگ دریایی بودند. در دسامبر ۱۹۱۴، ناوگان آلمان قصد حمله به مواضع بریتانیا در فالکلند را داشت، اما نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا به رهبری دریاسالار استوردهی، ناوگان آلمانی را در نبردی سرنوشت‌ساز شکست داد و سلطه خود بر این منطقه راهبردی را تثبیت کرد. این پیروزی، نقش حیاتی فالکلندها در کنترل خطوط دریایی اقیانوس اطلس جنوبی را به‌روشنی نشان داد. #فراکلند #انگلیس #آرژانتین Tupolev @Partisan2015

🔷 پرتقال و زیردریایی فرانسوی 🇵🇹🇫🇷 🔹 هفته گذشته، یک بالگرد EH-101 مرلین نیروی‌هوایی پرتغال در عملیات آموزشی مشترک با زیردریایی هسته‌ای «تورویل» (S367) نیروی دریایی فرانسه در آب‌های شمال جزیره مادیرا، دو پرسنل فرانسه را به زیردریایی منتقل کرد. 🔹 زیردریایی تورویل، سومین زیردریایی کلاس «سافرن» فرانسه است که پس از بازدید رسمی از لیسبون و عبور از اقیانوس اطلس، در حال بازگشت به فرانسه بود. تورویل پس از حضور در کانادا، در حال بازگشت به پایگاه خود در تولون بود. 🔹 این زیردریایی با ۵۳۰۰ تُن وزن، ۹۹.۵ متر طول و سرعت حداکثر ۲۷ گره، مجهز به ۴ پرتاب‌گر ۵۳۳ میلیمتری و قابلیت حمل موشک‌های اگزوسه، اژدرهای آرتمیس، و موشک‌های کروز زمینی MdCN است. 🔹 زیردریایی‌های کلاس سافرن بخشی از برنامه «باراکودا» نیروی دریایی فرانسه هستند که تا ۲۰۲۸ شش فروند از آنها ساخته خواهد شد. سه فروند تاکنون عملیاتی شده‌اند. 🔹 این زیردریایی‌ها دارای Dry Deck Shelter برای پشتیبانی از عملیات نیروهای ویژه است و می‌توانند وسایل نقلیه زیرآبی مانند PSM3G (با ظرفیت شش غواص) را حمل و عملیات کنند. #فرانسه #پرتقال #زیردریایی #بالگرد Jīngyú @Partisan2015

🇮🇷🇮🇷 پرتاب هلیکوپترهای ویتنامی به دریا توسط سربازان آمریکایی - تصاویری که می‌بینید مربوط به جنگ ویتنام است 🔹 دلیل پرتاب هلیکوپتر به دریا: عجیب اما واقعی؛ با توجه به فوریت عملیات هلیکوپترها باید به سرعت تخلیه و به محض فرود به پرواز بازگردانده می شدند، با این حال بسیاری از خلبانان ویتنام جنوبی با هلیکوپترهای خود فرار کردند و بر روی کشتیهای آمریکایی فرود آمدند، از آنجایی که فضای کافی برای تردد هلیکوپترها و سوخت گیری وجود نداشت برخی از هلیکوپترهایی که بر روی ناوهای هواپیمابر فرود آمده بودند پس از تخلیه خدمه و مسافران به بیرون رانده شدند این کار برای ایجاد فضا برای فرود بالگردهای بیشتر و تسريع عملیات انجام شد این رویداد به یکی از تصاویر نماد پایان دراماتیک جنگ ویتنام تبدیل شد و اینکه چگونه ایالات متحده مجبور شد برای نجات متحدان خود در هرج و مرج عمل کند. جنگ ویتنام (۱ نوامبر ۱۹۵۵ تا ۳۰ آوریل ۱۹۷۵) درگیری مسلحانه‌ای بود که در ویتنام، لائوس و کامبوج رخ داد و میان ویتنام شمالی (جمهوری دموکراتیک ویتنام) و ویتنام جنوبی (جمهوری ویتنام) و متحدانشان جریان داشت - ویتنام شمالی از حمایت اتحاد جماهیر شوروی و چین برخوردار بود، در حالی که ویتنام جنوبی مورد پشتیبانی ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورهای ضد کمونیسم قرار داشت، این نبرد، دومین جنگ از سلسله جنگ‌های هندوچین و یکی از درگیری‌های نیابتی مهم در دوران جنگ سرد میان شوروی و آمریکا بود. 🔰 @Defender_Iran