گاهی لازمه ساکت بمونی، چون هیچ کلمه ای نمیتونه چیزی ک توی دلت هست رو توصیف کنه.
من پذیرفته ام ک گاهی ممکن است ما برای آدم ها فقط پناگاهی باشیم تا زمانی ک یک خانه امن پیدا کنند و بروند. .
از کوچیكترین حرفا و رفتارها ناراحت میشم ، اما متاسفانه هیچکس متوجه این نمیشه..