خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من وگر ن این دنیا ک ما دیدیم خندیدن نداشت..
بعضی زخمها را زمان درمان نمیکند؛
فقط آنقدر بزرگ میشوی
ک بتوانی دردشان را بیصدا حمل کنی.
وقتی با رفتارات ذوق ی نفرو کور میکنی ،
دیگه حق نداری بابت سرد شدن احساسش
ازش ناراحت بشی..
ماهها و سالها
در انتظار آدمِ درست بمونید،
اما حتی یک دقیقه هم منتظر
درست شدنِ آدمها نمونید.
گفتا بنویس از غم هجران، چ نویسم؟
با مهر دهان، از دلِ ویران، چ نویسم؟
صدنامه نوشتیم ندیدیم جوابی،
با چشم تَر وُ دیدهی گریان، چ نویسم؟