‹ پرشیـَـن ـ
میناب . چطور میشه غم این یک کلمه رو هزم کرد؟
تا وقتی انتقام تک تک این بچها رو نگیریم اروم نمیشیم .
بمیر از کینهی ما ، تا دم آخر لبـــــالب باش
از این پس نام ایران را اگر بُردی مؤدّب باش !
گرچه ما عاشقِ عباس و حسینیم ولی،
صید کرده دلِ ما را رخِ رخشانِ حسن:)