اگه شرایط بیرون رفتن داریم، اصلا فکر نکنیم بقیه میرن و کافیه. امروز حضور تک تک ما در جای خودش اهمیت داره.

و اگر شرایط خیلی واجب و مهمی پیش اومد که نتونستیم بریم، با دعا در این حضور شرکت کنیم. فکر نکنیم دعا کردن بخش پشتیبانیه. دعا سلاح ماست. دعا سلاح میدان مخصوص خودشه. و در این روزها این بُعد میدان رو هم باید حفظ کنیم. دعای ۱۴ صحیفه سجادیه، سوره فتح، دعای توسل، ذکر و ... .

حی علی الخیابون

کاروان خودرویی هم جالبه. ولی نکات زیادی باید توش رعایت بشه. خودرو پتانسیل‌های بالایی داره. اما می‌تونه مثل شمشیر دو لبه عمل کنه. باید دقیق و حساب‌شده و حواس جمع ازش استفاده کرد. 🆙

توی کاروان خودرویی فیلم درست حسابی هم نمیشه گرفت.. (Help) باید حواست جمع باشه که پلاک ماشین‌های دیگه نیوفته، که یهو دماغ کسی که روی صندلی کنار راننده نشسته میاد توی فیلم.. تو نصف فیلم‌های امشبم انگار موضوع بینی بنده خدا بوده- نمی‌دونم بخندم یا گریه کنم.

یا بدتر، یهو اون قسمت آهنگ یا مرگ یا خامنه‌ای که داره به دشمن میگه "مرگ بر تو مرگ بر تو" توی ویدئو چند ثانیه‌ای پخش میشه و کلا محتوای ویدئو می‌ره یه سمت دیگه‌ای. در لحظه اونجا قشنگه، ولی ویدئو رو که بعداً نگاه می‌کنی نمی‌فهمی خودی بودی یا غیرخودی.

عکس هم که کاااملا هیچی. (SOS) رسماً فقط رد رنگ‌های مختلفه. مثل اون نقاشی‌های ادایی که فلان قدر پولشونه اما محتوا رو تشخیص نمیدی چیه.

این بین ولادت دومین نور امامت رو هم یادمون نره تبریک بگیم. 🤍 امشب یک زندگی نامه‌ی کوتاه از امام حسن ‹؏› خوندم که خیلی نسبت به جزئیات تصمیمات سیاسی امام در طول امامتشون توجهم جلب شد. هروقت بیشتر مطالعه کردم، در شرایط مناسب حتماً در موردش صحبت کنیم.

چیزی که همیشه در مورد رهبر برای من جالب بود، توجه ویژه‌ی ایشون به کتاب بود. یه کتابخون حرفه‌ای بودن و مطالعات گسترده‌ی مستمر داشتن. بقیه، به خصوص نوجوانان و جوانان رو هم خیلی خیلی به مطالعه توصیه میکردن. ')) این روزها توصیه‌های آقا یجور دیگه به جان و دل میشینند. به روی چشم. ما هم عمل می‌کنیم. می‌خوام دو تا از کتاب‌های آقا رو شروع کنیم بخونیم. به خاطر عمق محتوای یکی از کتاب‌ها، تصمیم داریم فعلا فقط دو فصل ابتدایی کتاب اول رو تا روز چهلم، یعنی۲۰ فروردین، بخونیم. و کنارش کتاب دوم رو هم که کمی سبک تره تموم کنیم.