اگه حضور تو میدان‌ها و خیابان‌های شهر امشب و فردا شب و پس فردا شب و پس اون فردا شب، یه مأموریت بود (که هست)، اهمیتش حتما ۱۰ از ۱۰ می‌شد.

یه یادآوری کنیم: ما میریم بیرون که از وطن دفاع کنیم. سهم ما از این جنگ، دفاع از شهر در مقابل تهدیدات زمینیه.

از وقتی سین ایتا خراب شده احساس میکنم دارم تو کانال بلند بلند صحبت میکنم، صدا میخوره ته کانال و برمیگرده سمت خودم. وضعیت عجیبیه- 🆕

قبلاً اینجوری بود که آدما اگر یه کاری انجام میدادن که اشتباه بود، مثلا کتابی می‌خوندن که خوندنش درست نبود، یا یه فکری داشتن که در طول زمان و بعد بزرگ شدنشون میفهمیدن اشتباهه یا فکر درست تری وجود داره، آدم های زیادی ازش خبر دار نمی‌شدن. بعداً اگه از فکر و کارش پشیمون می‌شد راحت تر می‌تونست اصلاح و جبرانش کنه. شرایط به گستردگی و سرعت فضای مجازی نمیتونست آدم های بیشتری رو درگیر اون کار یا فکر اشتباه بکنه. و البته در مورد کار و فکر درست هم همینطوره.

شخصاً به خاطر همین مسئله سعی می‌کنم تا جای ممکن کار یا فکری که از درست بودنش مطمئن نشدم رو منتشر نکنم و باعث نشم یکی دیگه هم درگیر فکر یا کار اشتباهی که من میکنم و درگیرشم نشه.

ممکنه بعضی ها این رو وسواس و زیاده روی بدونن، ولی خب باور دارم ما خیلی روی هم اثر داریم. و اثر ما نباید به همدیگه آسیب بزنه. ان شاءالله که تو مراقبت کردن از همدیگه موفق باشیم.

ما هم افطارمون رو ریختیم توی زنبیل و اومدیم بیرون.

اولین چهارشنبه سوری عمرمه که می رم خیابون

میدون سمت ما شلوغ بود، راه افتادیم به سمت جاهایی که خلوته تا پ‍ُرشون کنیم.