هر چیزی که ما دریافت می‌کنیم محتواست. اطلاعاته. داده‌ست. چیزهایی که اندازه اثرشون به قدری هست که دیده یا حس نمیشه، اما تأثیر وجودیشون غیر قابل انکاره.

به خاطر همین میگن مراقب باشید چه محتوایی رو داخل ذهن داریم میریزیم. شاید در لحظه اثرش حس نمیشه. ولی وجود دارن. اونجا دارن زندگی میکنن. و با کم و زیاد شدن هر چیز دیگه ای توی ذهن تأثیرشون هم کم و زیاد میشه.

به خاطر همین میگن به محتوایی که از کتاب، فضای مجازی، مکالمات، فیلم، سریال، انیمه، انیمیشن، دوست و غریبه دریافت می‌کنید، دقت کنید. بهش فکر کنید. و یادتون نره که ثابت شد، تو ذهن هستن و روی افکار و کارهای ما اثر دارن و اون‌ها رو تغییر میدن. هرچند کم و کوچک.

و هرچقدر بدون دقت و توجه، مقدارشون رو زیاد کنیم، اثراتی که خودآگاه و ناخودآگاه روی ما میزارن هم بیشتر میشه.

و تصور کنید اگه به جای اون حبه قند مهربون، این باشه دقیقا چه اتفاقی میوفته؟

یا حتی بدتر.

اینکه بگیم اون محتواها هیچ اثری روی ما نداره، حرفیه که وقتی زده میشه که ما، دنیا رو فقط از روی ظاهرش نگاه کنیم. چقدر به زیر این ظاهر دقت کردیم؟

این همه حرف زدم بگم که بابا، بخدااا هرچی میخونید و می‌بینید روی ذهن اثر داره. 😂 نمیتونیم بگیم هیچ ضرری به ما نمیرسونن. یا هیچ منفعتی ندارن. باید تو کفه‌ی ترازو بررسی کنیم ضررش چیه منفعتش چیه. و اگه منفعتش سنگین تر بود باز هم دلیل نمیشه که ضررش رو نادیده بگیریم و حواسمون به اون نباشه. چون فهمیدیم یه ذره، اونقدرا هم که به نظر میاد کم نیست.

اثر گذار هستن و بعضیا از این اثر به نفع خودشون [نه نفع ما، بلکه حتی به ضرر ما.] استفاده می‌کنن.

چرا اصلا این حرف‌ها رو زدم؟ که بعدش لینک این و این رو بفرستم. بخونیم و یکم فکر کنیم.

راستی، این آدم‌ها هستن که محترم هستن، نه نظرات. پس ما چیزی به اسم «احترام بزاریم به نظر طرف مقابل» نداریم. «احترام بزاریم به شخص صاحب اون نظر» رو داریم. نظر رو هم باید بهش فکر کرد و استدلالی پذیرفت یا رد کرد. اون احترامی که میگن برای این هست که اگر نظرات مخالفه با فحش با همدیگه صحبت نکنیم.

یه موضوع دیگه هم در راستای با این صحبت‌ها هست که اخیراً خیلی درگیرش بودم و بهش فکر کردم. باهاتون در میون میزارم، دوست داشتید نظر یا تجربه‌ی خودتون رو در موردش بگید.