به هزار و یک دلیل زندگی این نیست. سختی وجود داره چون باید ارزش راحتی رو بدونی. سختی وجود داره چون باید برای به دست آوردن راحتی بهایی پرداخت بشه. سختی وجود داره چون اصلا انسان برای سختی کشیدن به این دنیا پا میزاره! به دنیا میاد که اینجا رشد کنه، مگه رشد بدون سختی کشیدن ممکنه؟!

اصلا جایی که خیلی داره خوش میگذره و سختی‌هاش سطحی هستن باید شک کرد که داری فقط نفس میکشی یا زندگی میکنی؟

رو این مسئله توی ذهنمون باید کار کنیم. انقدر راحت طلب نباشیم.

پی‌نوشت؛ به این معنی نیست که لذت رو نفی میکنم و میگم آدم فقط سختی بکشه. نه اصلا اینطور نیست. ولی بفهمیم که اینا یه معادله‌ان. لذت و رنج به یک اندازه وجود دارن. هرچقدر لذت بزرگ تری رو بخوای طبیعتا رنج بزرگ تری رو هم باید تحمل کنی. انقدر نخوایم ساده همه چیز در دسترسمون باشه.

بیشتر بحثم روی تحمل سختی بود. یکم خودمون رو قوی کنیم. یه جاهایی سفت و سخت تحمل کنیم.

زنجان که داره. خیلیم بزرگ بود یادمه-

بوی اون شبایی میاد که آدم اگه بخوابه یه چیزایی رو از دست میده ولی خوابم میاد. 😂

مسئله اینجاست که الان نماز آیات واجب شده یا نه؟

دوست دارم یه بحث مفید راه بندازم ولی متاسفانه ذهنم الان فقط مطالب سطحی و شاید نامفید برای عموم، ازش بیرون میاد. شما ایده‌ای، سوالی، حرفی چیزی دارید؟

میدونید الان مثلا اینجوریم که میتونم در مورد تجربه‌های توی دفتر نوشتن، تموم شدن جومونگ و پخش شدن یوزارسیف، علاقه‌ام به حرف زدن در مورد گیم با عموم، دلتنگی برای گیم زدن با رفقای گیمی قدیمی و یک سری خاطرات تعریف کردن حرف بزنم. اما خب از فیلترهای مفید بودنِ توی ذهنم رد نمیشن. 😂