کاش ایتا قابلیت ایموجی دادن به پست‌ها رو داشت.

سیر زندگی رو احساس میکنید؟ احساسات درونیمون خیلی بالا پایین میشن.

میام حرف بزنم ولی به خودم میگم وا. تو چی دقیقا تخصص یا دانش داری که سیس روانشناسا رو گرفتی میخوای ملت رو نصیحت کنی؟ 🤨 از همونجایی که هرکی یه کانال گرفت و حرف‌های خودش رو نشر داد دچار مشکل شدیم. خیلی حس میکنیم صاحب نظریم ولی اجازه نداریم در مورد هر موضوعی نظر بدیم یا افکارمون رو منتشر کنیم. حتی یکی هم شاید هدفش صاحب نظر جلوه دادن خودش نباشه ولی مردم جذب میشن.

خودمو یادمه، یه کانال دیلی تو تل بود که عضو شدم. تو نوجوونی من ناخودآگاه، از شخصیت صاحب کانال خوشم میومد و ازش الگو میگرفتم. هنوزم میدونم ریشه برخی افکارم از اونجا میاد.

نمیدونم، عادت کردیم یا واقعا میل به حرف زدن این مدلی پیدا کردیم یا عادت داده شدیم. ولی جدی، درست نیست. هر سری که حس "اوه من اینجا حرف میزنم و ۵ نفر دیگه میخونن!" میگیرم واقعا یکی میزنم تو سر خودم که چته. کی هستی چی هستی کی میدونه چقدر تاثیر منفی داشتی جو نگیرتت

این زاویه دید رو برای همه صادق نمیدونم البته. این افکار الانم برای خودمه.

اما خب واقعا کی اجازه داد بهمون که افکار نرسیده‌ی توی ذهنمون رو همینجوری بروز بدیم؟

خب دوستان اولین چیزی که الان از اتفاقی که برام افتاد توی ذهنم اومد رو براتون مینویسم و اصلا در موردش فکر نمیکنم. اصلا درستی یا نادرستی به کنار، جدی هر حرفی لازمه زده بشه؟ اصلا کاربرد داشتن یا نداشتنش برای بقیه به کنار، چرا باید دونه دونه افکار و اعمالم رو بریزم این وسط؟ اصلا این به کنار که بقیه میخونن یا نه، دارم حالات درونیم رو توی جاسوسی ترین وسیله دنیا ثبت میکنم؟