یعنی مثلا ۱۰ تا دلیل دیگه به جز یک سری آهنگ‌ وجود داره که میگم کی‌پاپ ناجالبه.

اما چون در مورد آهنگ پرسیدی، در مورد این یک مورد الان یه توضیحی میدم.

یه چند تا نکته رو میگم بعد موضوعات رو بهم ربط بدیم.

۱. آهنگ روی ذهن به شدت تاثیر داره. تحقیقات علمی خیلی زیادی هم روش شده. حتی شاید خودتون هم بهش برخورده باشید که یک عده هستن حتی با موزیک سعی میکنن رنگ چشم رو عوض کنن یا ریاضی رو بهتر بفهمن. یا میگن این آهنگ رو گوش کنید باعث آرامش میشه. و فقط در مورد متن آهنگ نیست. در مورد فرکانس‌هایی هست که ریتم آهنگ‌ها میتونه ایجاد کنه و مثل یه کد مخفی به ذهن بفرسته و تاثیراتش رو بزاره. فقط هم که در مورد آهنگای خارجی نیست. یعنی اینطور نیست که ما بگیم آهنگای خارجی بد و اخ و اوخ ❌ کلا در مورد آهنگ و موزیک وجود داره این مطلب.

دیدید یه سری آهنگا بعد چند بار گوش دادن یه عالمه توی سر آدم تکرار میشن؟ بعضیاشون به شکل خاص این شکلی درست میشن که تو ذهن آدم بمونه. یه نمونه از تاثیراتشه. حالا از دور نگاه کنی میگی که وا چیزی نیست که. اما یک وقت‌هایی آزار دهنده میشه.

۲. راستش منم همینطور فکر میکردم. میگفتم خب بابا حرفاش قشنگه. اینو گوش میدم انرژی میگیرم انگیزه میگیرم میرم دنبال زندگیم. ولی چند تاشون اینطوری هستن؟ فقط همون چند تا رو آدم گوش میده؟ اینطوری نمیشه که به خاطر گوش دادن به همون چند تا آدم جذب اون آیدل‌ها بشه و بره دنبال همه آهنگ‌های دیگه‌شون؟ یکیشون هم یه فکر منفی به ذهن آدم اضافه کنه کافیه. (این در مورد آهنگای ایرانیم صدق میکنه‌ها. در مورد همه آهنگا)

اگر واقعا آهنگ از نظر متن و ریتم و فرکانسش واقعا مشکلی نداشته باشه که چرا باید باهاش مخالف بود؟ مسئله اینجاست که اینطور نیست. یه تعدادیشون مسائل اخلاقی دارن، یه تعدادیشون با جملات قشنگ یه تفکر منفی رو خوب جلوه میدن، یه تعدادیشون هم از نظر ریتم شدیدا مشکل ایجاد میکنن برای ذهن آدم. تمرکز رو بهم میریزن، باعث میشن روند منطقی فکر کردن توی ذهن آدم بهم بریزه، حتی طبع بدن رو هم ممکنه تغیر بدن و در طی اون حال روحی آدم هم تحت تاثیر قرار میگیره.

اصلا میتونید خودتون امتحان کنید. در یک برهه‌ای که از اتفاق خاصی در اطرافتون ناراحت یا توی استرس نیستید، گوش دادن به آهنگ‌های با ریتم تند، غمگین یا اونایی که گاهی متن خشنی دارن رو قطع کنید. بعد یه مدت متوجه یه تغیراتی توی حال و هوای خودتون میشید.

حالا من اصلا تخصص و یا مطالعه خاصی ندارم تو این زمینه، صرفا فقط تجربه‌ام و شنیده‌های پراکنده‌ام رو دارم میگم. میتونید از کسانی که تخصص یا مطالعه دارن هم بپرسید. یا خودتون از منابع درست مطالعه کنید.

کسی به طور کلی با "آهنگ‌های اونا" که مشکلی نداره. اگر متن و ریتم واقعا درست باشن.

مسئله اینه که فقط به یدونه آهنگ ختم نمیشه که.

وارد مرحله افراط و تفریط میشه. هر چیزی که در موردش وجود داره رو مخاطب سعی میکنه به شکل زیاده روی دنبال کنه.