گوشی را سر می‌کشم و نوشابه را می‌خوانم.

کنکور با ما چه کرد:

وارون تابع رو چجوری یاد گرفتی؟ شاگردای آریان حیدری: شلوار رو میریزیم توی دستگاه بهمون نخ میده. بقیه: 💀

استاد حسابان: آره این مبحث سالی تا سه تا سوال رو توی کنکور داشته الکی که نیست اتفاقا شبیه این رو داشتیم. زنگ قبل.. نه مدرسه نیست که. قبل آنتراگ و...

"اگر نقطه‌ی شروع سفر همون نقطه‌ی پایانه، پس چرا باید براش بدوم؟" شونه‌هاش رو محکم میگیرم. "شاید مکان یکی باشه ولی زمان در حال گذره و قطعا زمان معلم خیلی بهتری از مکانه! از کجا میدونی از شروع سفرت تا برگشت به همون نقطه‌ی شروع همونی موندی که موقع شروع بودی؟"

"خالق تو نوری ماورای تصوره"

خیلی دوست دارم یک بار خودم رو از چشم‌های دیگران ببینم. به نظرم خیلی جالب‌انگیز خواهد بود. مثلا خودم در حالیکه دارم درس میخونم، یا خودم درحالیکه دارم میخندم، خودم درحالیکه دارم چیزی تماشا میکنم، خودم درحالیکه از چرت و پرت گویی کسی عصبانیم ولی سعی میکنم خودم رو کنترل کنم، خودم درحالیکه به چیزهایی که دوست دارم نگاه میکنم، خودم درحالیکه خسته‌ام و خوابم میاد، خودم درحالیکه تازه بیدار شدم و با چهر‌ه‌ای پف کرده و موهای چمن در باد و وضعیتی بی‌حواس مانند به رو به رو زل زدم تا ویندوز مغزم بالا بیاد و خودم در خیلی حالت‌های دیگه.. چقدر عجیبه که من تمام عمرم رو در کنار خودم بودم ولی هیچوقت مثل بقیه نتونستم کارهای خودم رو با چشم‌هام ببینم. حتی چهره‌ام رو هم صرفا از بازتاب نور در جیوه‌ی پشت یک شیشه دیدم!

سه ساعت تمام وقت میزاری تا تست رو حل کنی و ریشه‌های اون معادله‌ی عزیز رو در بیاری. همینجور پشت سر هم نزدیک چند خط اعداد و ایکس و غیره رو ضرب در هم میکنی.. در آخر جواب تست: معادله ریشه‌ای ندارد. آتیش زدن و ریز ریز کردن تست 🤝 من

مگه من مسخره‌ی توعم.. یعنی چی که 'ریشی نیدیرید'؟ مگه من بیکارم که این همه حساب کنم آخرش دلتا منفی بشه معادله ریشه نداشته باشه؟ مجبوری ریشه داشته باشی.. ایهاالناسیخیدصتذص