من خوندن رمان رو اصلا رد نمیکنم. ما آثار کلاسیک واقعا قوی و زیبایی داریم. ولی رمان هایی که من اخیراً دیدم خیلی دارن دست به دست میشن.. خیلی فرق کردن. و اکثراً هم چیزهای ناجور از انواع مختلف توشون زیاده.

و خب واقعا خیلی ها هستن که توجه نمیکنن.

برای همین میگن کتاب خوندن و کلا هر هنر و سرگرمی رو دنبال کردن بدون داشتن تفکر نقادانه آسیب‌زاست.

ساعت دو شد. 🫣

فعلا شبتون بخیر.

میدونید بزرگ ترین مشکلی که این کتاب از نظر دیدگاهش به دنیا داره چیه؟ چیزی که باعث میشه به پوچ بودن نگاهشون بیشتر و بیشتر پی ببرم؟

البته فکر کنم بزرگ ترین از نظر من.

« تو خیلی خوشگلی. خیلی خیلی خوشگل. » « اما زیبایی تو محو میشه. این پوست نرم، چروکیده و پر از لک میشه. به نازکی تار عنکبوت میشه. بدنت شل و آویزون میشه. موهات بی‌جون و نازک می‌شن. دندون‌هات به زردی میزنن. و هرچیزی که داری و هرچیزی که هستی به نیستی بدل میشه. تو هیچ میشی. تو هیچ هستی. » « تو از هیچ اومدی و به هیچ برمی‌گردی. »

درواقع دیدگاهش به انسان پوچه.

چون به دنیای بعد مرگ اعتقادی ندارن. همه چیز رو منحصر به این دنیا میبینن. چون فکر می‌کنن بعد مرگ نیستیه.

چون فکر می‌کنن انسان فقط این بدنه.

و آهان ببخشید، تو از هیچ اومدی و به هیچ برمی‌گردی؟ جمله یکم سبکش براتون آشنا نیست؟ نمیشه گفت منظورش دقیقا همون آیه ای هست که الان به ذهنتون اومد. اما، دیدگاهشون به انسان رو نشون میده.