دلم برای دوستان فلسفه خون دانشگاه تنگ شده. یه روز یکیشون امتحان داشت. نشسته بود پیشم داشت کاغذ مرورش رو می‌خوند. و من هیچی نفهمیدم. یعنی کلمات رو می‌فهمیدم، ولی اینکه چه ربطی بهم داشتن رو نه. خیلی عجیب بود. ولی گوش دادن به بعضی بحث هاشون جالب بود. گاهی نمی‌فهمیدم اصلا چرا باید تو بعضی چیزها که به نظرم خیلی بدیهی میومدن انقدر ریز بشن. گاهی هم به نظرم بحث بامزه و کنجکاو کننده بود. یه اکیپ چند نفره بودن. تقریباً تو جاهای مختلف دانشگاه همدیگه رو می‌دیدیم. رندوم توی اتاق بسیج، اتاق انجمن اسلامی دانشجویان مستقل، کلاس های زلال، توی اتوبوس دانشگاه، سلف. ارتباط با رشته‌های مختلف جالبه. * هشتگ روزهای دانشگاهی *

دوباره یادم رفت پست برای خونه درختی درست کنم.

•|🌍✨ ۱۳ شهریور، روز علوم پایه؛ روزِ بزرگداشتِ مردی که علم را به دقتِ ترازو گره زد ابوریحان بیرونی از آن ذهن‌هایی بود که کنجکاوی‌شان در مرزِ یک علم متوقف نمی‌شد. از ریاضیات و نجوم تا مطالعهٔ طبیعت و پزشکی، جهان را با پرسش، مشاهده و یادگیری دنبال می‌کرد. شاید همین‌جا بد نباشد از خودمان بپرسیم: اگر ابوریحان امروز دانشجو بود، فقط یک رشته می‌خواند؟ شاید نه. شاید تخصصش را عمیق می‌کرد، اما ذهنش را محدود نمی‌کرد. چون مسئله‌های واقعیِ جهان، مرزهای رشته‌های دانشگاهی را نمی‌شناسند. ❓و بعد، سؤالی مهم‌تر: درس بخوانم که چه بشود؟ برای نمره؟ برای مدرک؟ برای یک شغل؟ همهٔ این‌ها می‌توانند بخشی از پاسخ باشند؛ اما علم می‌تواند چیزی فراتر از «دانستن» باشد: 🔬 تواناییِ فهمیدن، حل کردن، ساختن و بهتر کردن. وقتی دانش از کتاب و کلاس بیرون می‌آید و به حلِ مسئله، پیشرفت و ساختنِ آینده تبدیل می‌شود، دیگر فقط یک موفقیتِ شخصی نیست؛ می‌تواند بخشی از آیندهٔ یک جامعه باشد. شاید میراث آدم‌هایی مثل ابوریحان فقط کتاب‌هایشان نباشد؛📚 بلکه نوعِ نگاهشان به دانستن باشد: • بیشتر بپرس • عمیق‌تر یاد بگیر • و از خودت بپرس: • این دانایی قرار است چه چیزی خلق کند؟ #راه_دانایی #ابوریحان_بیرونی #نقش_معنا ❀|@RajaaDesign

سلاممم✨