. 🔸امیرالمؤمنین(ع)؛ حریص در تولید و زاهد در مصرف🔸 🔹آیت الله حائری شیرازی🔹 من در یک جلسه‌ای برای ائمۀ جمعۀ استان بوشهر صحبت می‌کردم. عرض کردم وقتی برای مردم صحبت می‌کنید در حرف‌هایتان دو طرف را لبه‌گذاری کنید. این طرفش را بگویید، آن طرفش را هم بگویید. اگر می‌گویید علی (علیه السلام) لباسش دو سه درهمی بود، و غذایش هم همین نان خالی بود، راست است؛ اما آن طرفش را هم بگویید که ایشان گفت که من امروز اگر فقط زکات اموالم را به همۀ بنی‌هاشم بدهم، همه‌شان غنی می‌شوند! زکات مالش چهل هزار دینار بود! دیۀ یک انسان، هزار دینار است. یعنی زکات حضرت می‌شود چهل برابرِ دیۀ یک انسان. یعنی حدود یک میلیارد تومان! (*). زکات هم، یک بیستمِ مال است. یعنی درآمدش هم آنطور بوده است!! اما [ایشان این پول کلان را] در خانه نبرده. اسلام این است. علی (ع) بزرگ‌ترین تولید‌کننده، و زاهدترین مصرف‌کننده بود و این خودش هنر است. چون ما از تولید ایشان نگفته‌ایم، به تولیدِ کم قانع شده‌ایم و نتیجۀ کار ما این شده که مؤمنان با مشکلات مالی روبه‌رو هستند. این در حالی است که باید در بحث تولید حریص بود. ما نباید به تولید و علم کم قانع باشیم. هرچه درامدتان بیشتر باشد، بهتر می‌توانید خدمت کنید. هرچه مقتدرتر و باسوادتر باشید، بهتر می‌توانید خدمت کنید. #سال_سرمایه_گذاری_برای_تولید ------------------ * زکات حضرت علی (ع) طبق ارزش پول فعلی، معادل چند صد میلیارد تومان خواهد شد. (ادمین) @haerishirazi

📚مطالعه کردن باهمدیگه بیشتر می‌چسبه! برای شروع فعالیت باشگاه کتاب‌خوانی برترین آرزو آماده‌اید؟✈️ به مناسبت فرا رسیدن ایام نورانی و مبارک ماه شعبان، تصمیم گرفتیم این‌بار کتاب بر سفره توحید که ویژه‌ی این ماه نوشته شده رو در کنار همدیگه مطالعه کنیم و یک سیرِ لذت‌بخش و به یادماندنی در مناجات شعبانیه داشته باشیم! ✨ برای این که همراه ما در این باشگاه کتاب‌خوانی باشید کافیه لینک زیر رو دنبال کنید و از روز اول بهمن ماه به صورت روزانه ده صفحه از این کتاب رو مطالعه کنید و روند پیشرفت‌تون رو ثبت کنید تا بدونیم همراه‌مون هستید 🤝 🖇لینک مستقیم باشگاه کتاب‌خوانی برترین آرزو 🖇تهیه کتاب بر سفره توحید از سایت برترین آرزو، طاقچه و فراکتاب. ❲➛ @bartarin_arezu | نشر برترین آرزو

.

سلام هم وطن. شبت بخیر.

به قول آقای دارابی ایتا را خدا آزاد کرد.

رو راست باشیم، فکر میکنم به همون اندازه‌ای که قطع بودن اینترنت سخت بود، اونقدر ها هم بد نبود. فهمیدیم که چقدر به این تکنولوژی وابسته شدیم و از یک زوایایی ما رو از کار و زندگی انداخته. درواقع فکر میکنم موافق باشیم که این مدت خیلی هامون سراغ کتاب هامون رفتیم، سراغ کارهای نصفه و نیمه مون رفتیم، سراغ خانواده رفتیم و ... . سراغ واقعیت‌های زندگیمون رفتیم. نفس کشیدیم. برامون سخت بودا، ولی یه نفسی هم اون گوشه ها کشیدیم.

این متن، یک ماجرای واقعی‌ست؛

آخرهای ترم قبل جنگ شد. به خاطر فاصله‌ی زیادی که بین کلاس‌ها و امتحانات ترم افتاد، معدلم پایین اومد. سرش ناراحت بودم. با هم‌رشته‌ایم قرار گذاشتیم که ترم جدید بیشتر درس بخونیم و این ضربه رو جبران کنیم. به هفته‌ی آخر کلاس‌های این ترم که رسیدیم، داشتم برنامه میچیدم که توی فرجه حسابی درس بخونم که هفته‌ی آخر مریض شدم. جوری مریض شدم که از همه‌ی زندگی افتاده بودم. از همههه‌ی زندگی افتاده بودم. سه بار پیش دکتر رفتم، تا بلاخره بعد از یک هفته و نصفی، تونستم سر پا بشم. خداروشکر، حالم خوب شده بود و زنده بودم. اما فرصت طلایی فرجه رو برای درس خوندن از دست دادم. به سختی خودم رو برای تموم کردن پروژه یکی از درس‌ها با کمک دوستم رسوندم. و رفتم برای خوندن اولین امتحان این ترم.

عکس از جزوه های در انتظار تکمیل اون روزها ؛

هرجور بود، تونستم به اولی برسم. درس خیلی سختی نبود و استاد راه بیایی داشت. اما امتحان بعدی درس سخت و سنگینی داشت. برنامه ریخته بودم که حسابی بخونمش. و از اونجایی که تو این درس ضعف داشتم، روی قابلیت «Study and learn» هوش مصنوعی حساب باز کرده بودم که بخش‌هایی که بلد نیستم رو ازش بپرسم و اون برام توضیح بده. گوشیم رو زدم شارژ، کاغذ و جزوه‌هام رو برداشتم، رفتم که برم بزنم تو دهن سختی این درس.. که اعلام شد امتحانات هفته بعدمون به تعویق افتاده. اوایل حواشی داشت با سوال چرا و چطور دیوانه‌ام میکرد. در نهایت پذیرفتم که چه بدونم چرا و چه ندونم، فرقی به حال من نمی‌کرد. حالا حداقل یک هفته فرصتی که مریضی برام سوزونده بود رو الان داشتم. و می‌تونستم چند تا کار نصفه و نیمه مانده رو تموم کنم. هنوز چند ساعتی از پذیرفتنم نگذشته بود، که اینترنت هم به دیار باقی شتافت. انگشت در هوا، با رشته متنی که دقیقا تو اوج مطلبش توی کانال نصفه مونده بود، به «در حال اتصال..» ایتا زل زده بودم. خب.. در لحظات اول نمی‌دونستم باید چیکار کنم. درس خوندن با هوش مصنوعی، پر. نوشتن مطلب توی کانال، پر. روزهای اول که اینترنت کاملا قطع بود، دیگه حتی اخبار ساعت هفت رو هم نگاه می‌کردم. گفتم باشه. عیب نداره. این مسئله به خاطر امنیته. برای امنیت، هر سختی کوتاه مدتی رو باید تحمل کرد.

عکس از ادامه‌ی رشته‌ی متن‌ که اون شب جا موندن ؛