من خودم به داستانها خیلی علاقه مندم. اگر کتابهای دینی، سیاسی، تاریخی یا ... میخونم، امکان نداره کنارشون یه رمان نباشه که دارم میخونم. نباید از خوندن کتابهای رمان خوب خودمون رو محروم کنیم.
اما واقعا خوندنشون جای دقت داره. چون کتاب هم در جایگاه خودش یک رسانه محسوب میشه!
ریشههای اون کتابها از فضای ذهنی نویسنده میاد. و با خودش میتونه افکار و باورها و عقاید مختلفی بیاره. و اینجا باید نسبت به ورودیهای ذهنمون خیلی دقت کنیم. نویسنده چه باوری رو میخواد بگه؟ چه عقیدهای رو میخواد معرفی کنه؟
فکرش رو میکردید که آقا هم اهل رمان خوندن باشن؟ انقدر جالب بود که یادم رفت دنبال چه چیزی میگشتم تو ذهنم 🆒
کتاب رمان و داستان بخونیم. ولی مراقب ورودیهایی که به ذهن میدن باشیم و در موردشون فکر کنیم.
چون واقعا خیلی میبینم یک سری کتابهای رمانی الان وجود دارن که خیلی محبوب شدن. ولی محتوای داستان یه چیزایی پشت حرفهاش قایم شده که روی روح مخاطب خش میندازه.