‹ پناهگاه شعر ›
منطق و فلسفه و جامعه و جان و بلا
همه در قامتِ چشمانِ تُ لُکنت دارند!:)))
گفته بودم بعد از این باید فراموشش کنم؛
دیدمش وز یاد بردم گفتههای خویش را . .