‼️انقلاب FPVها؛ پرنده‌های کوچکی که قواعد جنگ را تغییر دادند! ♦️میدان‌های نبرد نوین شاهد یک دگردیسی عمیق و تاریخی هستند. جنگ روسیه و اوکراین به جهان ثابت کرد که چگونه یک پهپاد FPV (دید اول شخص) چند صد دلاری می‌تواند یک تانک پیشرفته چند میلیون دلاری را به تلی از خاکستر تبدیل کند. این پرنده‌های انتحاری و شناسایی، اکنون به ستون فقرات نبردهای نامتقارن و کلاسیک تبدیل شده‌اند. امروزه از ارتش‌های مدرن گرفته تا گروه های شبه نظامی کوچک، با درک این قدرت ویرانگر، به طور گسترده در حال استفاده و توسعه این تکنولوژی ارزان اما به‌شدت دقیق هستند. 🇮🇷لزوم تجهیز و آمادگی صددرصدی در نزسا و نزاجا با توجه به تغییر سریع دکترین‌های نظامی در سطح جهان، تشکیل، آموزش و تجهیز «گردان‌های تخصصی FPV» در نیروی زمینی سپاه و ارتش دیگر یک انتخاب و یا برنامه بلندمدت نیست، بلکه یک الزام حیاتی و فوری است. خرید تجهیزات به‌روز، توسعه زیرساخت‌های جنگ الکترونیک (برای مقابله با جمرها) و آموزش شبانه‌روزی اپراتورهای ماهر باید در بالاترین سطح اولویت قرار گیرد. نیروهای مسلح باید به آمادگی صددرصدی در این حوزه دست یابند تا بتوانند در هر سناریویی از این اهرم برتری‌ساز استفاده کنند. Join us | @Iranian_Militarism

🎦 مخبر: مستندی مبنی بر ترور نداشتم اما هیچوقت باور نکردم که حادثه سقوط هلیکوپتر شهید رئیسی حادثه‌ای عادی بود 🌐 iribnews.ir 🆔 @iribnews

مخبر: اروپایی‌ها چپ و راست به ما پیام می‌دهند، تنگهٔ هرمز باطل‌السحر برخی مسائل ماست مشاور رهبر انقلاب: 🔹تنگهٔ هرمز جزو سرزمین ماست و مدیریت بر تنگه باطل‌السحر مسائلی است که برخی کشورها با ما دارند. 🌐 iribnews.ir 🆔 @iribnews

*تنگه هرمز؛ نقطه پایانِ رویای تسلط جهانی آمریکا* کارشناس مسائل منطقه: 🔹مدیریت تنگه هرمز کلید مدیریت غرب آسیاست و امکان مدیریت جهان هم بدون غرب آسیا وجود ندارد. @iribnews

«مهساها» باید تغییر کنند؛ نقدی بر سخنان اخیر بیژن عبدالکریمی ✍️ علیرضا اسکندری‌نژاد بیژن عبدالکریمی در یکی از واپسین سخنرانی‌های خود در شهر رشت، خطاب به نیروهای گفتمان انقلاب، این‌چنین گفت: «این تکرار حرف سردار سلیمانی‌ است؛ گفت بچه‌حزب‌اللهی‌ها، بچه‌انقلابی‌ها، شما زهرا دارید، شما مهدی دارید، شما حسین دارید، شما علی دارید، شما سلیمانی رو دارید [...] اما مهساهای من هیچ‌کسی رو ندارن. اون هم دختر همین سرزمینه. [...] آغوشمون رو باز بکنیم با مهربانی؛ بخشی که قهر کرده، از قطار انقلاب پیاده شده، با محبت و مهربانی باید بیاریم [به صحنه].» گرچه سخنان عبدالکریمی در راستای گفتمانی است که سال‌ها آن را پی گرفته و برای آن کوشش می‌کند، اما این گفتار واپسین با برخی از مهم‌ترین کلیدواژه‌ها و باورهای اساسی خود او سرِ ناسازگاری دارد. نخست و مهم‌ترین نکته آنکه عبدالکریمی بارها این انتقاد را به روشنفکران وارد کرده است که چرا همواره حکومت و دولت را نقد می‌کنند و توجهی به نقد «فرهنگ عمومی» و «کنشگران» ندارند. جای تعجب است که خود او توجهی به نقد فرهنگ عمومی حاکم بر ایران ندارد و به‌جای برملا کردن سازوکارهای طردکننده و حذف‌کننده‌ای که سالیان سال در عرصه عمومی علیه نیروهای مذهبی و حزب‌اللهی به‌کار رفته است، به دام تکرار نقد علیه این گروه می‌غلتد. آیا می‌توان انکار کرد که بخش بزرگی از جامعه ایران، خصوصاً «مهساها» یا همان‌هایی که ارزش‌های اسلامی را پس زده‌اند، نگاهی خیره نسبت به گروه‌های اجتماعی مذهبی در ایران دارند؟ آیا می‌توان تحقیر و نگاه تمسخرآمیز نسبت به حجاب، نمادها و مناسک مذهبی و مجموعه‌ای از آن چیزهایی را که برای این گروه‌های اجتماعی حائز اهمیت است، نادیده گرفت؟ عبدالکریمی چطور می‌تواند چشمانش را بر این ضدفرهنگ آشکار و عیان ببندد و از حزب‌اللهی‌ها بخواهد که آغوش بگشایند؟ نکته دوم آنکه عبدالکریمی بارها پرسیده است که «اصیل‌ترین نیروهای تاریخی ایران کدام‌اند؟» و به‌درستی پاسخ داده است: «نیروهای سنتی و مذهبی». با وجود این عنصر گفتمانی بسیار مهم در اندیشه او، جای تعجب است که پیکان نقد خود را به‌سوی این نیروهای اصیل نشانه می‌گیرد. به‌نظرم در این لحظات و دقایق تاریخی در ایران، طرح انتظار و توقع از این نیروهای اصیل، اساساً زیاده‌خواهی است. آن‌ها به‌خوبی نشان داده‌اند که در حساس‌ترین برهه‌ها، جان‌برکف و بی‌واهمه، هرآنچه دارند نثار خاک پاک ایران می‌کنند. یقین دارم که نیروهای مذهبی طی این سال‌ها، و خصوصاً در یک سال گذشته، متحمل بیشترین صدمات و لطمات شده‌اند و بیشترین فداکاری را انجام داده‌اند. سربازانی که می‌دانند احتمال شهادتشان بیشتر از زنده‌ماندن است و باز پا در میدان می‌گذارند، از فرزندان دلیر همین نیروهای اصیل‌اند. آن‌ها که خیابان‌ها را در سرما و گرما، زیر بمب و جنگنده و تحت هر شرایطی پر کرده‌اند، عموماً و عمدتاً از همین گروه‌اند. هرآنچه داشته‌اند در طبق اخلاص گذاشته و ارزانی کرده‌اند و باز از آن‌ها می‌خواهیم که بیشتر ببخشند. چرا از «مهساها» نپرسیم که شما برای ایران از چه گذشته‌اید؟ چرا شما آغوشتان را برای مادران داغدارِ فرزندان شهید و جانباز باز نمی‌کنید؟ چرا شما نگاهتان را به دین‌داران تغییر نمی‌دهید و ارزش والای آن‌ها را درنمی‌یابید؟ چرا شما که «هیچ‌کس را ندارید» پای روضه زهرا نمی‌نشینید؟ در یک کلام، آن‌ها همه‌چیزشان را برای ایران دادند؛ چرا شما از غرورتان نمی‌گذرید و به اشتباهاتتان در قبال این نیروهای اصیل و بزرگ تاریخی اقرار نمی‌کنید؟ به‌نظرم ضروری است آنچه را از عبدالکریمی آموخته‌ایم، به خود او یادآوری کنیم. «لیگ بازی برای ایران عوض شده است» و دیگر گفتمان «یکی به نعل، یکی به میخ» برای جامعه ایران راهگشا نیست. باید تمام‌قد از نیروهای اصیل انقلاب دفاع کرد. @otaqejangmedia ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ برای ارسال نوشته‌های خود با @ravieiran در ارتباط باشید.

جهان اسلام در انتظار طلوع آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای ✍️ عبدالوهاب فراتی جهان اسلام امروز در نقطه عطفی کم‌سابقه از تاریخ معاصر خود ایستاده است. در فاصله‌ای کوتاه، ستون‌های اصلی شبکه رهبری فرامنطقه‌ای مقاومت – از سید حسن نصرالله و رهبران حماس تا آیت‌الله خامنه‌ای – یکی پس از دیگری از صحنه خارج شدند. اما این رویداد دردناک، برخلاف بسیاری از تحلیل‌های سطحی، نه پایان یک جریان که بسته شدن پرونده یک نسل رهبری و آغاز عصر نیاز به نسلی دیگر است. آنچه امروز در جهان اسلام احساس می‌شود، صرفاً خلأ در فرماندهی نیست؛ بلکه خلأ در چشم‌انداز، ایده مشترک و زبانی تازه است که بتواند با نسلی که در جنگ شناختی، هوش مصنوعی و محاصره اقتصادی زیسته است، سخن بگوید. بی‌تردید، دشمنان اسلام نیز از این خلأ آگاه‌اند و با تمام توان در تلاشند تا گفتمان مقاومت را به «تاریخ مصرف‌شده» متهم کنند. روایت‌سازی رسانه‌ای غرب و اسرائیل، محور مقاومت را بدون رهبران کاریزماتیک، موجودیتی بی‌روح و رو به زوال معرفی می‌کند. در این میان، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای چهره‌ای است که هم متن بحران را زیسته و هم پاسخ آن را در قالب یک نظریه تمدنی روشن ارائه می‌دهد. او بی‌تردید اندیشه و سازه‌ای مشخص برای عبور جهان اسلام و جبهه مقاومت از این بحران تاریخی دارد؛ سازه او نه یک درمان موقت، که یک نقشه راه است که در افق آن تمدنی ساخته می شود. او امتداد راه امامین انقلاب است؛ اما نه از طریق تکرار صِرف، که از طریق بسط، بازاندیشی و ارائه سازه‌ای مستقل متناسب با شرایط جدید جهان اسلام. او اندیشه و سازه‌ای ویژه دارد که در آن، مقاومت از یک واکنش تدافعی به یک پروژه تمدنی فعال تبدیل می‌شود، امت از وضعیت انتظار و تألم به سازندگی و الگوسازی گام می‌گذارد، و مرزها نه مرزهای جغرافیایی که مرزهای اراده و کرامت می‌شوند. سید مجتبی خامنه‌ای دقیقاً در همین نقطه وارد معادله می‌شود. بی تردید او نه یک شخصیت موقت برای عبور از بحران، که معمار یک دوره جدید است . واقعیت آن است که جهان اسلام امروز دیگر تحمل بلاتکلیفی راهبردی را ندارد. آنچه لازم است، رهبری است که هم ریشه در عمیق‌ترین سنت‌های فکری مقاومت داشته باشد و هم جرأت نوآوری و استقلال رأی را در شرایط جدید از خود نشان دهد. تمام این ویژگی‌ها در سید مجتبی خامنه‌ای جمع است؛ نه به دلیل کمال‌گرایی، که به دلیل سال‌ها تمرین سکوت، مشاهده، یادگیری و دوری از قدرت‌طلبی – و در عین حال، تربیت‌یافتگی در مکتبی که جمع میان «اصالت» و «استقلال» را ممکن می‌سازد. بنابراین، آنچه امروز جهان اسلام در انتظار آن نفس‌ها را حبس کرده، یک تحول ارگانیک و تدریجی نیست که در پیچیدگی‌های بوروکراسی فرسوده شود؛ بلکه یک اراده جمعی برای تولد دوباره است. تولدی که سخت‌ترین شکست‌های تاکتیکی را پشت سر می‌گذارد و از دل آنها نه یأس، که چشم‌اندازی نو بیرون می‌کشد. سید مجتبی خامنه‌ای می‌تواند آن صدایی باشد که از متن بحران برخاسته و وامانده از آینده نباشد. این صدا تنها به فرقه یا جغرافیای خاصی تعلق ندارد. همه نیروهای مقاومت – اعم از سنی، مسیحی، شیعی و حتی غیرمؤمنانی که در مسیر عدالت گام برمی‌دارند، از استانبول تا صنعا، از کربلا تا غزه، از کشمیر تا تهران – سال‌هاست که در انتظار افقی تازه نفس می‌کشند؛ انتظاری نه از سر ناچاری، که از سر آگاهی به ضرورت یک حلقه تازه می باشد، حلقه ای که میان اصالت امامین و اجتهاد متناسب با زمانه اتصال بر قرار می سازد. و اینک، امت اسلامی با زخم‌های عمیق بر تن، اما چشمانی پر از نور به افق دوخته است. نه به دنبال قهرمانی که بیاید و به جای آنها تصمیم بگیرد، که به دنبال رهبری که ابزار ساختن را به دستشان بدهد و سپس با آنها راه بیفتد. طلوع، نزدیک است. نه به این دلیل که ما آن را می‌خواهیم، بلکه به این دلیل که تاریخ پس از هر بحران، نیازمند بازسازی بر دوش کسانی است که در بحران ماندند و مقاومت کردند. سال‌های انتظار به پایان می‌رسد. و این همان سید مجتبی خامنه‌ای است؛ هم امتداد امامین انقلاب، و هم صاحب اندیشه و سازه‌ای مستقل برای معماری دوره جدید و عبور جبهه مقاومت از پیچ تاریخی کنونی. 🇮🇷محمدتقی دشتی|عضویتــــــــــــــــــ ⏬ https://eitaa.com/mohammadtaghidashti

پیامی که از پوتین در ملاقات با عراقچی منتقل شد حاوی چهار نکته بود. ۱_فکر نمی‌کردیم نیروهای نظامی شما اینجوری بتونن جلوی آمریکا و اسرائیل بجنگند ۲_تاریخ خاورمیانه نشون داده هر وقت یک قدرت بزرگ به یه کشور توی این منطقه حمله میکنه مردم اون کشور رفتن سمت اون قدرت بزرگ. اما توی ایران برعکس شد و مردم وایسادن جلوی قدرت متجاوز و مقاومت کردن ۳_ ساختار سیاسی _نظامی شما با وجود ترور رهبران و سران و فرماندهان دچار فروپاشی نشد و حتی یک نفر از این ساختار(سفرا، وابستگان نظامی، سران کشور) فرار نکرد و به جایی پناهنده نشد ۴_ما واقعا از عملکرد سیستم های اطلاعاتی شما تعجب کردیم. چون شما در جنگ شکست های بزرگ اطلاعاتی خوردید و ما واقعا انتظار خیلی بیشتری از دستگاه های اطلاعاتی ایران داشتیم ما دستگاه امنیتی شما را خیلی دست بالا گرفته بودیم و متوجه شدیم بشدت در اشتباه بودیم پ.ن: این مطلب هنوز از طرف اینجانب ارزیابی نشده است 🇮🇷محمدتقی دشتی|عضویتــــــــــــــــــ ⏬ https://eitaa.com/mohammadtaghidashti

رمزگشایی شگفتانه‌های میدان علیه محاسبات آمریکا 🔹کاخ سفید قانع شده بود که ایران در کمتر از سه روز با بمباران و ترور توان موشکی، دانش هسته‌ای و سلسه مراتب فرماندهی نظامی از بین خواهد رفت، اما باذن الله نشد آنچه گمان می‌کردند... 🔹ادامه یادداشت حسن عابدینی کارشناس ارشد مسائل بین الملل و معاون سیاسی سازمان صداوسیما: 👉 irib-news.ir/00OLCf @iribnews

شیعه پیروز است کل عالم... از شرقُ غرب از مسیحی و یهودی، و کل عالم، جمع شوند آنها هرگز نمیتوانند جلو این پیروزی را بگیرند،این یک امر الهیست...