‏نقاشی زیبا که برای انعکاس در آب کشیده شده است U will Love Us @Postchi1

🍉 مردی ثروتمند وجود داشت که همیشه پر از اضطراب و دلواپسی بود. با اینکه از همه ثروتهای دنیا بهره مند بود، هیچ گاه شاد نبود. او خدمتکاری داشت که ایمان در درونش موج می زد. روزی خدمتکار وقتی دید مرد تا حد مرگ نگران است به او گفت: ارباب! آیا حقیقت دارد که خداوند پیش از به دنیا آمدن شما جهان را اداره می کرد؟ او پاسخ داد: بله خدمتکار پرسید: آیا درست است که خداوند پس از آنکه شما دنیا را ترک کردید آن را همچنان اداره خواهد کرد؟ ارباب دوباره پاسخ داد: بله خدمتکار گفت: پس چطور است به خدا اجازه بدهید وقتی شما در این دنیا هستید او آن را اداره کند؟ به او اعتماد کن ، وقتی تردیدهای تیره به تو هجوم می آورند به او اعتماد کن ، وقتی که نیرویت کم است به او اعتماد کن ، زیرا وقتی به سادگی به او اعتماد کنی: اعتمادت قوی ترین  چیزها خواهد بود. U will Love Us @Postchi1

هنرمند که باشی از خرابه هم شاهکار میسازی ! U will Love Us @Postchi1

🍉 ما، جمعه ها را در خانه ي مادر بزرگ مي گذرانديم يعني، با ذغال روي موزاييك خانه مي كشيديم و لِي لِي بازي مي كرديم، يك نفرمان كه زرنگ تر بود، با گوشه ي چشمش از بالا، پايين را نگاه مي كرد و برنده مي شد، يك نفره ديگر، براي اينكه ما خوشحال بشويم عمداً پايش را روي خط مي گذاشت و به قول معروف، مي سوخت! از هر ده نفرمان، شايد فقط يك نفرمان به نفعِ خودش كار مي كرد، اما حتما نه نفره ديگر هواي هم را داشتيم. آن سالها با تمامِ سادگي اش براي ما قشنگ ترين بود، خصوصا جمعه ها كه حياط خانه ي عزيز را روي سر مي گذاشتيم و او با خنده و مهرباني برايمان دست ميزد و مي شد قوتِ قلب هامان. جمعه ها، مانند حالا نبود،غروبِ دلگير و دلِ پُر درد نبود اخم هاي درهم و حرف هاي نزده نبود ! هر چه بود آن وقت ها، صداي قُل قُلِ آبِ جوش بود، صداي قهقه بود، و باراني كه هراسي از آمدنش نبود. آن وقت ها، دلها واقعي به هم خوش بود.. #سپيده_اميدى U will Love Us @Postchi1

هنرمند آمریکایی که تنها با استفاده از لبهایش، نقاشیهای زیبا خلق می کند! او ابتدا لبهای خود را با رژلب رنگی می کند و سپس تابلوهای خود را تکمیل می نماید! @Postchi1

@Postchi1 ♦️پرستار بیمارستان، مردی با یونیفرم ارتشی با ظاهری خسته و مضطرب را بالای سر بیماری آورد و به پیرمردی که روی تخت دراز کشیده بود گفت: «آقا پسر شما اینجاست.» پرستار مجبور شد چند بار حرفش را تکرار کند تا بیمار چشمانش را باز کند. پیرمرد به سختی چشمانش را باز کرد و در حالیکه بخاطر حمله قلبی درد می کشید، جوان یونیفرم پوشی را که کنار چادر اکسیژن ایستاده بود دید و دستش را بسوی او دراز کرد و سرباز دست زمخت او را که در اثر سکته لمس شده بود در دست گرفت و گرمی محبت را در آن حس کرد. پرستار یک صندلی برایش آورد و سرباز توانست کنار تخت بنشیند. تمام طول شب آن سرباز کنار تخت نشسته بود و در حالیکه نور ملایمی به آنها می تابید، دست پیرمرد را گرفته بود و جملاتی از عشق و استقامت برایش می گفت. پس از مدتی پرستار به او پیشنهاد کرد که کمی استراحت کند ولی او نپذیرفت. آن سرباز هیچ توجهی به رفت و آمد پرستار، صداهای شبانه بیمارستان، آه و ناله بیماران دیگر و صدای مخزن اکسیژن رسانی نداشت و در تمام مدت با آرامش صحبت می کرد و پیرمرد در حال مرگ بدون آنکه چیزی بگوید تنها دست پسرش را در تمام طول شب محکم گرفته بود. در آخر، پیرمرد مرد و سرباز دست بیجان او را رها کرد و رفت تا به پرستار بگوید. منتظر ماند تا او کارهایش را انجام دهد. وقتی پرستار آمد و دید پیرمرد مرده، شروع کرد به سرباز تسلیت و دلداری دادن، ولی سرباز حرف او را قطع کرد و پرسید: «این مرد که بود؟» پرستار با حیرت جواب داد: «پدرتون!» سرباز گفت: «نه اون پدر من نیست، من تا بحال او را ندیده بودم.» پرستار گفت: «پس چرا وقتی من شما را پیش او بردم چیزی نگفتید؟» سرباز گفت: «میدونم اشتباه شده بود ولی اون مرد به پسرش نیاز داشت و پسرش اینجا نبود و وقتی دیدم او آنقدر مریض است که نمی تواند تشخیص دهد من پسرش نیستم و چقدر به وجود من نیاز دارد تصمیم گرفتم بمانم. در هر صورت من امشب آمده بودم اینجا تا آقای ویلیام گری را پیدا کنم. پسر ایشان امروز در جنگ کشته شده و من مامور شدم تا این خبر را به ایشان بدهم. راستی اسم این پیرمرد چه بود؟» پرستار در حالیکه اشک در چشمانش حلقه زده بود، گفت: «آقای ویلیام گری...» دفعه بعد زمانی که کسی به شما نیاز داشت فقط  آنجا باشید و بمانید و تنهایش نگذارید. ما انسانهائی نیستیم که در حال عبور از یک تجربه گذرای روحی باشیم بلکه روح هائی هستیم که در حال عبور از یک تجربه گذرای بشری هستیم.  #بستجی @Postchi1

Channel: @postchi1 گویند: دهقانی مقداری گندم در دامن لباس پیرمرد فقیری ریخت پیرمرد خوشحال شد و گوشه های دامن را گره زد و رفت! درراه با پرودرگار سخن می گفت: ( ای گشاینده گره های ناگشوده، عنایتی فرما و گره ای از گره های زندگی ما بگشای ) در همین حال ناگهان گره ای از گره هایش باز شد و گندمها به زمین ریخت! او با ناراحتی گفت: من تو را کی گفتم ای یار عزیز کاین گره بگشای و گندم را بریز! آن گره را چون نیارستی گشود این گره بگشودنت دیگر چه بود؟ نشست تا گندمها را از زمین جمع کند , درکمال ناباوری دید دانه ها روی ظرفی از طلا ریخته اند! ندا آمد که: تو مبین اندر درختی یا به چاه تو مرا بین که منم مفتاح راه Channel: @postchi1

🍉 اگر به جای گفتن: دیوار موش دارد و موش گوش دارد، بگوییم: "فرشته ها در حال نوشتن هستند..." نسلی از ما متولد خواهد شد که به جای مراقبت مردم، "مراقبت خدا" را در نظر دارد! قصه از جایی تلخ شد که در گوش یکدیگر با عصبانیت خواندیم: بچه را ول کردی به امان خدا ! ماشین را ول کردی به امان خدا ! خانه را ول کردی به امان خدا ! و اینطور شد که "امانِ خدا" شد: مظهر ناامنی! ایکاش میدانستیم امن ترین جای عالم، امانِ خداست U will Love Us @Postchi1

روز خوب كه در نميزنه بياد داخل؛ روز خوب كه از جعبه شانس در نمياد روزخوب را بايد ساخت به رويش خنديد روز خوب رابايد خلق كرد روزتون خوب و قشنگ U will love Us @Postchi1

🍉 کلاس پنجم که بودم پسر درشت هیکلی در ته کلاس ما می نشست که برای من مظهر تمام چیزهای چندش آور بود، آن هم به سه دلیل؛ اول آنکه کچل بود، دوم اینکه سیگار می کشید و سوم، که از همه تهوع آورتر بود، اینکه در آن سن و سال، زن داشت ... چند سالی گذشت یک روز که با همسرم از خیابان می گذشتیم ،آن پسر قوی هیکل ته کلاس را دیدم در حالیکه خودم زن داشتم ،سیگار می کشیدم و کچل شده بودم ... «به امروز دیگران نخند؛ شاید آینه ی فردای تو باشد!» U will Love Us @Postchi1

کلماتی که از دهانتان بیرون می آیند ، ویترین فروشگاه شعور شماست  ... [ همیشه و همیشه زیباترین ها را گلچین کنیم ] U will Love Us @Postchi1