از اون جایی که پیامبر فرمودن هر که امام زمان خود را نشناسد و بمیرد به مرگ جاهلی مرده
جمعه ها مسائل مهدوی میگم براتون لذت ببرید🤧
🔹«تعداد روایات حتمی وروایات آن»🔹
الف) تعداد احادیثی که از حتمی بودن علائم ظهور خبر می‌دهند 📜
قبل از اینکه بگوییم چند حدیث درباره علائم حتمی ظهور داریم، باید اول مشخص کنیم از کجا بفهمیم یک علامت حتمی است یا نه. 🤔 یعنی باید ببینیم در خود روایات، چه واژه‌ها و نشانه‌هایی برای «حتمی بودن» به کار رفته است. به همین دلیل، این واژه‌های کلیدی را در چهار بخش بررسی می‌کنیم و در هر بخش، متن روایات را می‌آوریم و چند مورد را بررسی می‌کنیم.
۱. واژه‌ها و نشانه‌های شناخت علائم حتمی در روایات 🔍
تقسیم علائم آخرالزمان یا علائم ظهور به «حتمی» و «غیر حتمی»، یک اصطلاح شیعی است. البته در روایات اهل سنت هم تعبیرهایی وجود دارد که همین مفهوم را می‌رساند؛ مثل احادیثی که می‌گویند «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه...».
در احادیثی که از علائم حتمی حرف می‌زنند، تعبیرهایی به کار رفته که نشان می‌دهد آن علامت حتماً اتفاق می‌افتد. البته بعضی از این تعبیرها ممکن است فقط معنای «قطعی بودن» را برسانند، نه معنای دقیق «حتمی» که در بحث علائم ظهور منظور نظر است. حالا چند نمونه از این تعبیرها را بررسی می‌کنیم.
یک) بیان علامت با واژه «محتوم» ✍️
در شانزده روایت شیعی، واژه «محتوم» وصف بعضی از علائم ظهور قرار گرفته است. در این مورد هیچ اختلافی نیست که منظور از «محتوم» همان معنای شناخته‌شده در بحث نشانه‌های ظهور است.
نکته جالب اینکه واژه «محتوم» یا «حتمی» در منابع اهل سنت بیشتر در بحث اعتقادی «اجل و قضا و قدر» مطرح شده و به نظر می‌رسد در بحث علائم ظهور، چنین تقسیمی در منابع اهل سنت وجود ندارد. 📚
تقسیم علائم به حتمی و غیر حتمی در روایات شیعه ⚖️
بعضی از احادیث در منابع روایی شیعه، نشانه‌های ظهور را به دو دسته «حتمی» و «غیر حتمی» تقسیم کرده‌اند.
در مجموع:
· شانزده حدیث با عبارت «محتوم» 📖
· یک حدیث با تعبیر «حتم» 📖
وارد شده که مربوط به بحث علائم ظهور است.
این علائم حتمی در روایات این‌ها هستند: 🔑
· در چهار روایت، فقط خود حضرت قائم (عج) به عنوان امر حتمی مطرح شده است. 🌟
· در دو روایت، خروج حضرت مهدی (عج) در کنار علائم حتمی دیگر مثل ندای آسمانی ذکر شده است.
· در دوازده روایت، از «سفیانی» یاد شده است. ⚔️
· در دو روایت، از «اختلاف بنی‌عباس».
· در پنج روایت، از «ندای آسمانی». 📢
· در چهار روایت، از «نفس زکیه».
· در یک روایت، از «یمانی».
· در دو روایت، از «کف».
· در یک روایت، از «فزعه رمضان».
· در دو روایت، از «خسف». 🌍
در ادامه، صحت و ضعف این روایات بررسی می‌شود.
جایگاه این تقسیم‌بندی 🏛️
تقسیم علائم به حتمی و غیر حتمی بین شیعه معروف است و بیشتر نویسندگان متأخر هم به آن تصریح کرده‌اند و کسی آن را انکار نکرده است. از دیدگاه بعضی، این روایات از حد «تواتر» گذشته‌اند؛ به همین دلیل بررسی سندی آن‌ها چندان ضروری نیست. حتی اگر بعضی از این روایات از نظر سندی ضعیف باشند، باز هم مورد قبول علما هستند و می‌توان گفت این روایات مورد اتفاق علمای دین و از مباحث پذیرفته‌شده در بحث نشانه‌های ظهور است. ✅
حالا سند و متن روایات را بررسی می‌کنیم. 🧐
#مهدویت
روایت اول: 📝
محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از عبدالرحمان بن ابی هاشم، از فضل کاتب نقل می‌کند:
خدمت امام صادق (ع) بودم. نامه ابومسلم به امام رسید. امام به حامل نامه فرمود: «نوشته‌ات جواب ندارد، از پیش ما برو.» در این حال، بعضی از ما با بعضی دیگر پنهانی حرف می‌زدیم. امام فرمود: «ای فضل! چه چیزی را پنهانی می‌گویید؟ خداوند عزیز، برای عجله بندگان عجله نمی‌کند. و از جا کندن یک کوه از جای خودش، آسان‌تر از از بین رفتن حکومتی است که اجلش نرسیده باشد.» سپس فرمود: «فلانی بن فلانی...» تا به هفتمین نفر از فرزندان فلانی رسید. گفتم: «علامت بین ما و شما چیست؟» فرمود: «ای فضل! از این زمین تکان نمی‌خوری تا سفیانی خروج کند. وقتی سفیانی خروج کرد، به سوی ما بیایید.» این را سه بار فرمود و گفت: «و او از حتمی‌هاست.»
بررسی سند: 🔎
فضل کاتب از نویسندگان دیوان خراج منصور و مهدی عباسی بوده است. او فرد ناشناخته‌ای است و دانشمندان علم رجال او را موثق معرفی نکرده‌اند.
راوی دیگر این حدیث، عبدالرحمان بن ابی هاشم است. چون نقل روایت توسط کلینی در «کافی» از عبدالرحمان بن ابی هاشم به امام متصل نیست، روایت «مرسله» است. روایت مرسله از نظر دانشمندان حدیث، ضعیف و غیرقابل اعتماد است.
نتیجه: این روایت ضعیف است. ❌
#مهدویت