رابطه انسان با خودش و نقش دین در تکامل حالا میرسیم به یه مسئله مهمتر: رابطه انسان با خودش. به این رابطه میگن «اخلاق». شاید نتونیم بگیم همه سعادت بشر توی اینه که با خودش رابطه خوبی داشته باشه، ولی اگه بخوایم حساب کنیم سعادت انسان بیشتر به چی وابستهست، بدون شک بخش عمدهاش همینه: رابطه انسان با خودش، با نفس خودش. چرا؟ چون انسان در عین اینکه انسانه و یه سری ارزشهای انسانی داره، حیوان هم هست. یعنی حیوانیه که انسان شده. حالا سوال اینه: آیا انسانیتش تحت تأثیر حیوانیتش قرار گرفته، یا حیوانیتش تحت فرمان انسانیتشه؟ قرآن میفرماید: «قد افلح من زکیها و قد خاب من دسیها» — رستگار شد کسی که نفسش رو پاک کرد و ناامید شد کسی که آلودهاش کرد. مسئله اینه که تا انسان از درون خودش، از حیوانیت خودش رها نشه، نمیتونه با دیگران هم رابطه خوبی داشته باشه. نمیتونه نه خودش اسیر دیگران بشه، نه دیگران رو اسیر خودش کنه. یعنی اخلاق فردی، پایه اخلاق اجتماعیه. خلاصه چهار بخش بحث ما: ۱. رابطه انسان با طبیعت: پیشرفت کرده، اون هم به شکل حیرتانگیز. ۲. ساختار اجتماعی: پیشرفت کرده، جوامع پیچیدهتر و منظمتر شدن. ۳. رابطه انسانها با همدیگه: معلوم نیست پیشرفتی شده باشه. ولی این رو میدونیم که به اندازه اون دو تا جلو نیومده. ۴. رابطه انسان با خودش: یعنی اخلاق. اینجا هم سواله که آیا انسان امروز از حیوانیتش بیشتر فاصله گرفته یا انسان دیروز؟ حالا نقش انبیاء و دین توی تکامل تاریخ چیه؟ همینجاست که نقش پیامبران روشن میشه. انبیاء توی تکامل تاریخ چه نقشی داشتن؟ دین توی گذشته چی کار کرده و توی آینده چی کار خواهد کرد؟ برای جواب دادن به این سوال، باید ببینیم دین چه نیازی رو برطرف میکنه. چون هر چیزی که باقی میمونه، بخاطر اینه که بهش نیازه. قرآن یه اصل قشنگ میگه: «اما زبد فیذهب جفاءً و اما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض» — کف روی آب زود از بین میره، ولی اون چیزی که به درد مردم میخوره باقی میمونه. پس سوال اینه: آیا دین توی تکامل ماهیت انسانی، توی تکامل معنویت و انسانیت نقش داره یا نه؟ جواب ما اینه: دین نقشی داره که هیچ چیز دیگهای نمیتونه جایگزینش کنه. نه در گذشته تونسته و نه در آینده خواهد تونست. آینده بشریت چه میشه؟ دو راه بیشتر نیست: یا بشریت با دست خودش نابود میشه — یه جور خودکشی دستهجمعی — یا به سرنوشت واقعیش میرسه: تکامل همهجانبه. تکامل در رابطه با طبیعت، در آگاهی، در قدرت، در آزادی، در عواطف و احساسات انساندوستانه. ما این اعتقاد رو داریم، و این خوشبینی رو در درجه اول از تعلیمات دینی خودمون الهام گرفتیم. فقط ما هستیم که به آینده بشریت و تکامل واقعیش امیدواریم. مکتبهای دیگه از توجیه آینده بشریت به بنبست رسیدن. جز دین، هیچ عامل دیگهای نیست که بتونه این بخش بزرگ تکامل بشریت — یعنی تکامل در ماهیت انسانی — رو تأمین کنه. ادامه دارد... 🌱

مهطوا بخونید و لذت ببرید😔

+توی این دنیا هیچ چیزی با ارزش تر از ذات انسان نیست اگه با ارزش ترین هات رو بدی و روح انسان سرگشته ای رو به راه راست برگردونی، مطمئن باش ضرر نکردی!

یکی از قشنگ ترین کارایی که به نظرم جدیدا داره بین رمان نویس ها اتفاق میوفته اینه که تاریخ رو دارن به صورت رمان وار میارن

مثلا بعضیا اومدن کتاب شاهنامه رو که همش داستانه رو خیلی قشنگ به صورت رمان وار نوشتن

بعضی هم اومدن تاریخ اهل بیت رو به این صورت نوشتن

در این باره میتونم به کتاب های «نامیرا شهید عشق حیدر فرمانده گندم خوار زندان بان یهودی مردی که سگ شد» اشاره کنم

وقتی داستان کربلا رو تو بعضی از این کتاب ها خوندم

به مردم کوفه حق میدادم که اون کارو کردن

چون اونا امام رو برای خواسته های خودشون میخواستن