یکی از قشنگ ترین کارایی که به نظرم جدیدا داره بین رمان نویس ها اتفاق میوفته اینه که تاریخ رو دارن به صورت رمان وار میارن

مثلا بعضیا اومدن کتاب شاهنامه رو که همش داستانه رو خیلی قشنگ به صورت رمان وار نوشتن

بعضی هم اومدن تاریخ اهل بیت رو به این صورت نوشتن

در این باره میتونم به کتاب های «نامیرا شهید عشق حیدر فرمانده گندم خوار زندان بان یهودی مردی که سگ شد» اشاره کنم

وقتی داستان کربلا رو تو بعضی از این کتاب ها خوندم

به مردم کوفه حق میدادم که اون کارو کردن

چون اونا امام رو برای خواسته های خودشون میخواستن

نه برای خود امام

و وقتی امامشون اومد با قبول کردن مقداری پول و مادیات امامشون رو فروختن

چون اونا فقط میخواستن به وسیله امام از درد و رنج هاشون فرار کنن

و وقتی دیدن درد و رنج ها داره به روش دیگه ای تموم میشه راحت کنار کشیدن

اگه واقعا همین فردا تمام درد ها و رنج هامون تموم بشه