یه دختربچه تقریبا ۷، ۸ ساله اومد بهم آب تعارف کنه. بهش گفتم لا شکرا؛ وقتی ازش آب رو نگرفتم چهره‌اش مچاله شد و بغضش گرفت. یه لحظه حس کردم بدترین آدم دنیام. با مهربونی رفتم جلو و با لبخند آب رو ازش گرفتم و گفتم شکرا. یه لبخندی زد و دویید سمت باباش تا آب جدید بگیره.
آدم عادی دلش نمیاد که حتی دست دختربچه رو رد کنه. چجوری دلت اومد بچه‌ها رو بکشی بی‌شرف؟
