جمله اثار مهم فروید : تعبیر رؤیا (۱۸۹۹) فروید این کتاب را مهم‌ترین اثر خود می‌دانست. او نشان می‌دهد که رؤیاها تصادفی و بی‌معنا نیستند، بلکه «شاهراهی» به ناخودآگاه ما هستند. اگر تا به حال از دیدن یک کابوس یا یک رویای عجیب متعجب شده‌اید، این کتاب به شما می‌گوید که ذهنتان چه پیغامی برایتان فرستاده است. فروید نشان می‌دهد هر رؤیایی معنایی پنهان دارد و تحقق پنهانی یک آرزوی سرکوب‌شده است. · توتم و تابو (۱۹۱۳) فروید در این کتاب از دل قبایل بدوی و ممنوعیت‌هایشان (تابوها) به ریشه‌های اخلاق، جامعه اولیه و وجدان جمعی می‌رسد. او نشان می‌دهد که چگونه عقده ادیپ می‌تواند خاستگاه باورهای جمعی بشر باشد. · تمدن و ملالت‌های آن (۱۹۳۰) فروید در این کتاب از روان‌کاویِ فردی فراتر می‌رود و رابطه انسان و تمدن را بررسی می‌کند. فروید این کتاب را در آستانهٔ جنگ جهانی دوم نوشت. سوال اصلی کتاب این است: «چرا با وجود تمام پیشرفت‌های تمدن، بشر هنوز عمیقاً ناراضی است و آیا تمدن واقعاً ما را خوشبخت‌تر کرده است؟» خواندن این کتاب برای درک ریشه‌ی اضطراب و خستگی جامعه‌ی امروز، ضروری است. · موسی و یکتاپرستی (۱۹۳۹) آخرین کتاب فروید که در تبعید و در آستانه مرگ نوشت. این کتاب نشان می‌دهد چگونه فروید از روان‌کاوی برای خوانش تاریخ و دین استفاده می‌کند. خواندن این کتاب برای هر کسی که به روان‌کاویِ باورها و آیین‌های جمعی علاقه دارد، یک تجربه‌ی فکری شوکه‌کننده و لذت‌بخش است. #هفته‌نامه‌روانشناختی #معرفی‌کتاب #بزرگانِ‌روانشناسی 🆔https://eitaa.com/Psychology_ASMU 🆔https://eitaa.com/EC_ASMU

🎬 فیلم هایی که برای آشنایی بیشتر با زیگموند فروید می‌توان اسم برد شامل : · Freud (۱۹۶۲) این فیلم بر اساس زندگی واقعی فروید و یکی از مهم‌ترین بیمارانش ساخته شده. سال‌های اولیه فعالیت فروید در وین را روایت می‌کند. داستان سال‌های اولیه کشف روش روان‌کاوی را روایت می‌کند؛ از کنار گذاشتن هیپنوتیزم تا رسیدن به «تداعی آزاد» و نظریه ناخودآگاه. یکی از بهترین فیلم ها ، برای فهم دغدغه‌های اولیه فروید است. اگر دوست دارید ببینید یک ذهن انقلابی چطور از دل شک‌ها و مقاومت‌های خودش متولد می‌شود، این فیلم نقطه شروع خوبی است. (برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی) · Freud's Last Session (۲۰۲۳) داستان در آستانه جنگ جهانی دوم، در لندن و چند ماه پیش از مرگ فروید (که به سرطان دهان مبتلاست) رخ می‌دهد. یک گفت‌وگوی نفس‌گیر فلسفی است که شما را تا دقیقه آخر پای صفحه نگه می‌دارد. گزینه عالی برای کسانی که می‌خواهند فرویدِ متفکر را در مواجهه با مرگ ببینند، نه فقط نظریه‌پرداز. #هفته‌نامه‌روانشناختی #معرفی‌فیلم #بزرگانِ‌روانشناسی 🆔https://eitaa.com/Psychology_ASMU 🆔https://eitaa.com/EC_ASMU

به خیابان می‌روی بی‌آنکه بدانی بازمی‌گردی یا خیر. پنجره‌ها را چسب می‌زنی‌ و برای یک تا دو هفته در بطری های پلاستیکی آب ذخیره می‌کنی. زندگی‌ات را در یک چمدان خلاصه می‌کنی، بی آنکه بدانی دقیقاً چه زمانی باید خانه را ترک کنی. این روایت مشترک ما آدم‌های معمولی از زمستان گذشته تا الان است. روایتی از جنس بی‌اعتمادی به آینده و نگرانی مداوم. آینده‌ای که اگر یک کلمه آن را به بهترین شکل توصیف کند، ابهام است . امروزه سایه‌ی این ابهام در تمام جنبه‌های زندگی‌مان حضور دارد؛ در کار، درس و روابطمان. فنجانِ وجودِ همه‌ی ما لبریز از نمی‌دانم‌ها ست. «اما» و «اگر»ها برنامه‌ریزی برای زندگی را ناممکن کرده‌اند. ذهن و روان ما در مواجهه با این همه ندانستن، به‌شدت خسته و فرسوده شده است. در چنین شرایطی بسیاری از ما دیگر توانایی انجام کارهای روزمره و وظایف عادی خود را نداریم. تمرکزمان را از دست داده‌ایم، خواب و تغذیه‌مان به‌هم ریخته و کج‌خلق شده‌ایم. در چند پست آينده تحت عنوان زندگی زیر سایه ابهام: راهبرد های روانشناختی در بحران ها به این پرداختیم که چطور در این فضای مه‌آلود ، دوام بیاوریم و چرا نگرانی‌هایمان دیگر یک مسئله شخصی نیستند. #هفته‌نامه‌روانشناختی #سلامت‌روان #عدم‌قطعیت 🆔https://eitaa.com/Psychology_ASMU 🆔https://eitaa.com/EC_ASMU

زندگی زیر سایه ابهام؛ راهبردهای روانشناختی در مواجهه با بحران ها ( پارت 1) به خیابان می‌روی بی‌آنکه بدانی بازمی‌گردی یا خیر. به پنجره‌ها چسب می‌زنی‌ و برای یک تا دو هفته در بطری‌های پلاستیکی، آب ذخیره می‌کنی. زندگی‌ات را در یک چمدان خلاصه می‌کنی، بی آنکه بدانی دقیقا چه زماني باید خانه را ترک کنی. غرق در نگرانی‌هایت درباره‌ی آینده هستی که صدایی مهیب می‌شنوی، برمی‌گردی پیش عزیزانت و چهره نگران مادر را نگاه می‌کنی. پدر با لبخندی می‌گوید: این یکی رعد و برق بود. میدانیم وقتی نظم یک جامعه بر اثر پدیده‌هایی مانند انقلاب، سیل، زلزله، جنگ، قطعی برق و اینترنت مختل می‌شود، چگونگی نحوه واکنش افراد به آن سرنوشت‌ساز خواهد بود. چنین جامعه ای شبیه تقاطع خیابانی است که چراغ راهنمایی آن شکسته و عبور کردن از آن همه شلوغی، نیاز به هوشیاری، همکاری و خلاقیت دارد. اکنون به تقاطع بعدی رسیده‌ایم. تقاطعی که نه تنها چراغ راهنمایی، بلکه تمام چراغ‌های شهر خاموش شده است و این همه‌ی ماجرا نیست؛ طوفان شدیدی شکل گرفته که زمین را لغزنده و دید همه را بسیار محدود کرده است. در این فضای مبهم و مه‌آلود چه کاری از دستمان ساخته است؟ چگونه ما و عزیزانمان می‌توانیم با کمترین خسارت و به سلامت از این گلوگاه‌ اجتماعی عبور کنیم؟ «ما» بعد عبور از این نقاط حساس چه کسی هستیم؟ در این مقاله کوتاه به دنبال پاسخی برای این پرسش ها می‌گردیم. قدم اول: تحمل ابهام ما ذاتا از ابهام اجتناب کرده و آن را انکار می‌کنیم؛ چرا که به دنبال حفاظت از خود هستیم اما همواره به میزانی که از قبول این ابهام و درد و رنج همراه آن فرار می‌کنیم، دچار مشکل می‌شویم. ویکتور فرانکل، روانپزشک و بنیانگذار رویکرد معنادرمانی، در اردوگاه آشویتس متوجه شد زندانی‌هایی که امید واهی به آزادی زودهنگام داشتند (مثلا تصور می‌کردند تا کریسمس آزاد می‌شوند)، با رسیدن کریسمس و آزاد نشدن، از نظر روانی و جسمی فرو می‌پاشیدند؛ اما در مقابل کسانی که رنج و تاریکیِ این پیش‌بینی‌ناپذیری را قبول کردند، بهتر دوام آوردند. گو اینکه تحمل ابهام (Tolerance for Ambiguity) تحمیل‌شده، خود یکی از سازگارانه‌ترین شیوه‌های زیستن در شرایط دشوار باشد. تاسف بار است که برای چاره‌ی امروزمان به سراغ روایت آشویتس می‌رویم و دردناک است که یکی از معنادارترین رویکردهای روانشناختی را از جنگی خانه‌مان‌سوز به یادگار داریم. اما شاید همین دردهای مشترک است که می‌تواند ما را از انزوای تاریکی به همدردی تاریخ نزدیک کند. #هفته‌نامه‌روانشناختی #سلامت‌روان #عدم‌قطعیت 🆔https://eitaa.com/Psychology_ASMU 🆔https://eitaa.com/EC_ASMU