eitaa logo
بسیج دانشجویی دانشگاه بین‌المللی قم🇮🇷
2.3هزار دنبال‌کننده
5.8هزار عکس
1.4هزار ویدیو
111 فایل
بسیج دانشجویی یکی از ارزنده‌ترین یادگارهای امام راحل بزرگوار ماست. (امام خامنه ای مدظله العالی) 📢پایگاه رسمی بسیج دانشگاه 📱پیج بسیج دانشگاه : نشریه رصد:Rasad_Pub روابط عمومی واحد برادران: @Qombasijadmin روابط عمومی واحد خواهران: @QomBasijkhaharan
مشاهده در ایتا
دانلود
اسارت؛ ادامه راه مقاومت اسارت، پایان مبارزه نبود؛ آغاز فصل دیگری از مقاومت بود. آزادگان، سال‌ها در اردوگاه‌های دشمن با صبر، ایمان و استقامت ایستادند و نشان دادند که می‌توان جسم را به بند کشید، اما روح و آرمان را هرگز. پشت هر آزاده، خانواده‌ای بود که سال‌ها با دلتنگی، انتظار و مظلومیت، صبورانه چشم‌به‌راه بازگشت عزیزش ماند. آنان نیز بخشی از این مکتب بزرگ صبر و مقاومت بودند. میراث آزادگان اما در تاریخ نماند؛ امتداد یافت؛ از رزمندگان و آزادگان دفاع مقدس، تا مدافعان حرم و رزمندگان جنگ چهل‌روزه؛ نسلی که همان درس ایستادگی، ایمان و مقاومت را ادامه داد. ۲۶ مرداد، یادآور بازگشت مردانی است که اسارت را به مکتب مقاومت تبدیل کردند. سالروز بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامی گرامی باد. 🇮🇷 🆔 @QomBasij
معرفی کتاب :📚 «آن بیست و سه نفر» نوشته‌ی احمد کتاب آن بیست و سه نفر نوشته‌ی احمد یوسف زاده شامل خاطرات بیست و سه نفر از نوجوانانی است که توسط ارتش بعث، در عملیات بیت‌المقدس اسیر شدند و دیکتاتور عراق سعی داشت برای جنگ روانی علیه ایران از این نوجوانان استفاده کند. زاده شامل خاطرات بیست و سه نفر از نوجوانانی است که توسط ارتش بعث، در عملیات بیت‌المقدس اسیر شدند و دیکتاتور عراق سعی داشت برای جنگ روانی علیه ایران از این نوجوانان استفاده کند. احمد یوسف‌زاده، یکی از این 23 نوجوان اسیر است که بعد از آزاد شدن خاطراتش را نوشت و بعد از سال‌ها در این کتاب آن‌ها را جمع و به چاپ رساند. این بیست و سه نوجوان پس از دستگیری به کاخ صدام حسین برده می‌شوند و با او دیدار می‌کنند. 🆔 @QomBasij
بسیج دانشجویی دانشگاه بین‌المللی قم🇮🇷
معرفی کتاب :📚 «آن بیست و سه نفر» نوشته‌ی احمد کتاب آن بیست و سه نفر نوشته‌ی احمد یوسف زاده شامل خا
بخشی از کتاب «آن بیست و سه نفر» را با هم میخوانیم: سیلی و اسیری ملازم یکدیگرند. اگر بیست سال جایی اسیر باشی، آغاز اساراتت درست زمانی است که اولین سیلی را می‌خوری! اولین سیلی حس غریبی دارد. یک‌‌دفعه ناامیدت می‌کند از نجات و خلاصی و همه‌ امیدت به سمت خداوند می‌رود. خودت را دربست می‌سپاری به قدرت بزرگی که خدای آسمان‌ها و زمین است. درد می‌کشی و تحقیر می‌شوی و این دومی کشنده است. تحقیر شدن من با اولین سیلی حدّ و حساب نداشت. داشتم از مرد عرب سیه‌چرده‌ای سیلی می‌خورم که با پوتین‌هایش روی خاک وطنم راه می‌رفت. سیلی خوردن از متجاوز دردی مضاعف دارد. برای تخمین درد یک سیلی ملاک هست؛ اینکه کدام سوی خط مرزی باشی. اگر این طرف، در خاک خودت، باشی درد این سیلی فرق می‌کند تا آنکه آن‌سوی مرز در خاک دشمن باشی و من این طرف، روی زمین خوزستان، سیلی خوردم؛ یک سیلی پردرد! 🆔 @QomBasij