۱۷۶
با چه شوقی یرای اولین بار تو زندگیم اونا رو تجربه میکردم انگار ازاد بودم انگار از یه زندان بیرون رفته بودم و داشتم تازه زندگی میکردم ...
خریدهامو با وسواس چیدم ...
اونا به جونم وصل بودن ..
خاله خسته از اون همه پیاده روی رفت تو اشپزخونه با عجله شام میپخت ...
تو ایینه به کت و دامن تو تنم خیره بودم ...داپن تا زیر زانوهام بود و پاهای سفیدم رو بیشتر نمایش میداد ...
هنوزم تو تهران حجاب کامل جا نیوفتاده بود ....و میشد اونجور رفت بیرون اما گاهی گشت بود ...
گودی کمرم تو تنگی کت نمایان بود ...
موهامو از بالا سرم با کش بستم ....این واقعا من بودم ...
چقدر تغییر کرده بودم ...
اقا محرم سرشو از لای در داخل اورد و گفت : یه چند ساعتی که نبودی انقدر عوص شدی ...
خجالت زده روبهش ایستادم ....جلوتر اومد چشم هاشو درشت کرد خاله رو با صدای بلند صدا میزد ...
خاله وارد اتاق که شد اقا محرم به من اشاره کرد ...
_ کاری کزدین جای عروس بگیرنش ...بگن این عروسه ...برو براشاسپند دود کن ...اون چشم های طوسی و این همه زیبایی یجا مگه شدنیه ...
با خودم میگفتم مهلقا زیبای تمام عیاره اما این دختر بی نقصه ...
خاله یجوری نگران نگاهم میکرد و با تردید بیرون رفت تا اسپند دود کنه ...
اقا محرم خیره بهم بود ....
_ چه خوب که اومدی اینجا اسمش نمیدونم چیه اما حال و احوال بیست سالگی امو دارم ...
حال و روز همون روزهای پر شور جونی ام ...
جلوتر رفتم...
دستمو به سمتش دراز کردم ....دستشو تو دست گرفتم ...
فشردم ...
_ امروز یه تجربه عالی بود سالها اونجا بودم ...
اما مثل امروز حس ازادی نداشتم ...امروز حس کردم یه موجود زنده ام یه موجودی که میتونه نفس بکشه ...
انگار قبل امروز همش زندان بود و تنهایی ...
انگار بال بود اما پرواز بلد نبودم ...
۱۷۷
اقا محرم لبخند پر از احساسی زد ...
_ مبارکت باشن ...
من میرم تو حیاط هوا خیلی قشنگه اگه تمایل داشتی برای شام بیا بیرون ...
_ بابت همه چیز ممنون ...
اقا محرم که رفت خیلی دلم گرفت ...
من زندگیم تباه شده بود اما اون روز به اندازع صدسال رندگی کردم با یه خرید کوچبک ...
تو ده ما زن ارباب هم که بودی باز زن بودی زیر سلطه شوهر بودی ...
اگه قباد اجازه میداد میتونستم زنده باشم میتونستم لباس بپوشم ...
چشم هام پر از اشک شده بود ...
نگاهی به خودم انداختم جقدر در حق زنهای ما ستم میشد ....وسیله ای بودیم برای ادامه دهی نسل و برای زاییدن بهم نگاه میکردن ...
یکبار نمیشدبپرسن چی از دنیا میخوای ...
چی سهمته و چی رو دوست داری ...
اون روز همون لطف کوچیک اقا محرم شدیه دنیا دلخوسی بعد از مدتها از ته دلم شا بودم ...
خاله تو حیاط سفره چید خیلی خسته بود ...
چشم هاش از زور خستگی باز نمیشد به من نگاه کرد ...
_ من میرم بخوایم تو طرفهار رو بزار تو اشپزخونه بعد نماز صبح میشورمشون ..
_ شام نمیخوری خاله ؟
_ نه اشتها ندارم فقط خوابم میاد ...
خاله که رفت من و اقا محرم تنها شدیم ...
اقا محرم لقمه ای از کوکو های معروف خاله تو دهنش گزاشت ...
_ چه دست پختی داره این خاله اقدست ...
_ خاله من دستش طلاست ..
خنده ای کرد ...
_ اونجا چطور جایی ؟
_ ابادی ما منظورته ؟
_ اره .
_ قشنگه خونه های گاه گلی و بو و هوای قشنگی داره ...
یه ارباب داره قد بلند هیکل ورزیده ...
همه رو حریفه ..
یه نگاهای پر ابوهتی داره یهو که بهت خیره میشه دلت میلرزه ...
یه وقتا نمیشه ازش چشم برداشت ...
یه وقت ها نمیشه نگاهش نکرد ...
۱۷۸
خیره به اسمون بودم...
نمیدونستم چی دارم میگم ...
_ عطر تنش مثل گلهای شبو ...خاص و ماندگار ...
یه وقت ها یجوری میشه مغرور اما خواستنی ...
یه وقتها بداخلاق ...
اما همیشه نگاهاش ماندگاره تو ذهنت میمونه ...
یهو به خودم اومدم داشتم از قباد تعریف میکردم...
ریختن قطره اشکمو که حس کردم نگاهمو ازش دزدیدم...
یه وقت ها حسرت ها دوباره تکرار میشن ... اقا محرم لقمه ای به سمتم گرفت...
_ برو بخواب امروز خسته شدی ...
تشکر کردم و اونشب منم خسته از خریدها خوابیدم ...
فکرم نمیکردم قراره چی بشه ...
داشتم برمیگشتم و بی صبرانه منتطر رفتن بودم ...
خاله با جواد صحبت میکرد ..
براشون چای بردم
جواد تشکر کنان گفت : رحمان گفت شماره خونه اقا محرم رو بهش دادم میخواست باهات حرف بزنه مرجان ...
_ منم باهاش کار دارم ...در جه حاله ؟
_ خوبه در تدارکات عروسی ...قباد خان پشتش دست کشیده و میخواد براش سنگ تموم بزاره ...
_ اون قباد خان ...دستور بده براش شیر شتر میارن ...
_ میخواین اقا محرم رو هم ببرین ؟
_ اره من دعوتش کردم ...
_ امان از توی کله شق مرجان ...
وقتی شنیدم زدی تو سر قباد خان باورم نمیشد ...
_ باور کن چون اگه باز اون روز برسه میزنم تو سرش ...
_ امان از دست تو مرجان ...
چطوری جرئت کردی بزنیش ...
یکبار دیرمش مو به تنم سیخ شد ...
وقتی خرف میزد ادم میترسید ...
من و خاله با چه شوقی اسبابمون رو جمع میکردیم...
هر روز یه چیز جدید میخریدم و باید دیگه اماده برای رفتن میشدیم...
خاله نگاهی به ساکم انداخت ...
_ چیزی کم و کسر نداری ؟.
_ نه خاله ...همه چیز خربدیم دیگه ...
خاله به مانتوم که تازه خریده بودم و اویز بود دستی کشید ...
_ این بهترین چیزی بود که خریدی ...
کسی تو ده خواب هم مانتو ندیده ...
۱۷۹
حق با خاله بود مانتو اپل دار خیلی بهم میومد ...
یه کیف زنجیر دارم خریده بودم...
به خودمنگاهی انداختم همه چیز اماده حرکت بود ...
اقا محرم بدتر از ما جند دست لباس برداشته بود ...اون سکه هارو فروحته بودم و باهاشون طلا خریده بودم ...
دستهام پر شد ازطلا و گردنم ار پلاک و زنجیر بلنو ...
صبح زود راهی شدیم...
خاله هزاربار صلوات فرستاد و دلشوزه داشت انگار ...
اخمی بهش کردم ...
_ خاله بسته چقدر غثه میخوری ...
دور از چشم اقا محرم گفت ...
_ بهش نگفتیم قباد خان قللا سوهرت بوده ...اون فکر میکنه تو مجردی ...
_ درست فکر کرده من الان مجردم ...
_ مسخره نشو مرجان چه مجردی قباد خان اسمش روشه ..
با نزدیک شدن اقا محرم هر دو ساکت شدیم ...
تمام مسیر رو با خاله حرف زدبم و گاهی اقا محرم هم میگفت و میخندید ....یه پاکت تخمه خریده بود و تمام راه تخمه خوردیم ...
وارد ابادی که شد با دقت به اطراف نگاه کرد ...
_ چه جای با صفایی ...
_ صفاش تو تابستونه الان که برگ ها خشکیدن و دارن میریزن ...
نیم نگاهی بهم کرد ...
_ پس بگو چرا چشم هات انقدر جون دارن تو همچین جایی بزرگ شوی ...
بچه ها دنبال ماشین میدویدن ...
ماشین رحمان جلو درب خاله پارک بوو ...
پیاده که شدیم محکم نفس کشیدم ...
_ ببین اقا محرم این خونه خاله است اینم خونه ماست ...
اقا محرم با دقت نگاه میکرد ...
رحمان درب رو که باز کرد بیرون بیاد پاهاش به زمین چسبید ...
به من خیره موند ...
دلم براش تنگ شده بود ...
جلوتر رفتم و گفتم : داماد ؟
براندازم گرد ...
_ مرجان تویی ...؟
این تویی چقدر عوض شدی ...
چرخی زدم و با ادا گفتم : مرجان جدبد رو میپسندی ؟
۱۸۰
چرخی زدم و رو به رحمان گفتم : پسندیدی ؟
ابروشو بالا داد ...
_ دخترای این ده که هیچ دخترای جهان هم به تو نمیرسن تو تکی ...
جلو اومد دست همو فشردیم ..
با چه شوقی نگاهم میکرد ...
_ رعنا جونت کجاست ؟
_ خونه باباش ...
_ شیطون چند روز مونده تا عروسی؟
به اقا محرمنگاه میکدو ...
یجوری نگران شد ...
_ اون مرده کیه ؟
با شیطنت گفتم : شوهرم ...
جدی نگاهم کرد نتونستم جلو خنده ام رو بگیرم...
_ صاحاب کارمون بود اوردمش عروسی تو ...
_ کار خوبی نکردی ...میدونی که عمارتی ها با غیرتن ..
_ پسرام چطورن رحمان ؟
_ خوبن شیطون شدن ...
با بغض سعی کردم لبخند بزنم ...
_ قباد خان عروسی گرفنه برام ...گفت همه رو دعوت کن ...انگاری میخواد به بهونه عروسی من تو رو ببینه ...
_ چیزی گفت خودش ؟
_ تو که بهتر میشناسیش ادم حرف زدننیست ...
_ مغرور بی حساب و کتاب که میگن همونه دیگه ...
رفتیم پیش اقا محرم ..
رحمان باهاش اشنا شد ...
رحمان زیاد باهاش حس راحتی نداشت و دعوتمون کرد تو اتاق خاله بمونیم اما میخواستم پیش مامان بمونم ...
همون اتاق مهمان رو به اقا محرم دادیم ...
بابا مشتاق و بهش رسبدگی میکرد .اون روز مگه خورشیدش پایین میرفت ...
رحمان برامون ازعمارت غذا اورده بود ...
دستپخت سلطان چقدر داتنگش بودم...
هوا تاریک بود ...
رحمان تو حیاط اماده برگشت به عمارت بود ....
شالمو روی سرم انداختم ...
_ رحمان ؟
به سمتم چرخید ...
_ جان رحمان ...
با اخم گفتم : نگو جانم زنت حسودیش میشه ...
به هر حال دیگه مجرد نیستی ...
دستشو روی چشمش گزاشت...
_ چشم ...
🎧 قسمت ۵_۶ ازداستان «باغ مارشال»
♦️جلدچهارم_سرگذشت ناهید
🔶به قلم حسن کریم پور
🎙راوی شادی عزیزی
#رمان_صوتی_باغ_مارشال 👩🏻🦱🌳👨🏻
⬇️⬇️⬇️
۱۸۱
رحمان روی چشمش زد ...
_ به روی چشمم..
_ چشمت سلامت ...میری عمارت ؟
_ بله ...
چراغ اتاق بالا خاموش شد و اقا محرم خوابید ...
یکم مکث کردم ...
_ الان همه خوابن میشه منو ببری دلم برای پسرام یذره شده ...میدونی چند وقته ندیدمشون ...
صورتشون داره از یادم میره ...
_ این وقت شب ...اصلا مگه میشه ببرمت عمارت ...
_ میترسم فردا قباد اجازه نده من بیام اگه نزاشت حداقل پسرام رو دیده باشم...
_ تو این دل و جرئت رو از کجا اوردی ؟ اجازه میوه بیای ...
گفت هر کسی رو میخوای دعوت کن منظورش تو هم بودی ...
_ از تو به ارث بردم ...
_ بشین بریم ...یکاری کن شب قبل عروسی بندازنم زندان ...
هر دو پاورچین بیروم رفتیم...
پشت فرمون نشست ...
_ اول برو به خانمبزرگ بگو اون حواسش هست ...
بعد من میام داخل ...
_ چشم نقشه دیگه ای نداری ؟
با خنده و شور و شوقی که برای دیدن پسرا داشتم به روبرو خیره شرم...
طولی نکشید که رحمان اومد و سرشو داخل ماشین اورد ...
قباد خان تو اتاقشه خانم بزرگ بیشتر از تو دلتنگته گفت میره تو اتاق پسرا ...میخواد ببیندت ...
هنوزم تمیدونم چرا قبول کردم اوردمت اگه قباد خان بفهمه نون من اجر میشه و تو رو هم یه گوش مالی میده ...
_ نترس من همونم که یکبار برای کشتنش زدم تو فرق سرش ...
اون باید از من بترسه ...
سرشو تکون داد ...
_ یاز یادم ننداز ادن روز نحس رو ...
خواستم پیاده بشم که مچ دستمو گرفت ...
خیره به دستش بودم که مچ دستمو گرفته بود ...
با تردید دستمو فشرد ...
_ مرجان مراقب باش ...یوقت نبیندت ...
چقدر ترس داشتم فکر نمیکردم یه روزی تا اون اندازه از قباد خان بترسم ...
از زیر دیوار میرفتم و شالمو روی دهتم گرفته بودم ...
خواستم وارد راهرو بشم که صدایی از پشت سر اومد ...
یکی پشت سرم بود...
اب دهنمو با ترس قورت دادم ...
۱۸۲
قلبم تو دهنم بود
صدای پای کی بود که از پشت سرم میومد ...
دستهام میلرزیدن و ترسیده بودم...
یهو چرخیدم ...
با دیدن سلطان نفس راحتی کشیدم...
به سمتم اومد لبشو گزید ...
_ خدای من مرجان خانمشمایی ؟
دستمو روی بینی ام گزاشتم..
_ ارومتر میخوای همه رو باخبر کنی ...
خانم بزرگ میدونه من اینجام میرم دیدن پسرام سکته ام دادی فکر کردم قباده ...
با اخموارد اتاقشون شدن ...
خاتم بزرگمنتظرم بود با روی باز دستهاشو برام باز کرد ...
اخ که چقدر دلتنگی بد بود و بدتر از اون اینکه پسرا منو نمیشناختن انگار فراموشم کرده بودن ...
تو بغلم نمیومدن و گریه میکردن ...
منم پا به پاشون گریه میکردم...
خانم بزرگ دستی به موهام کشید ...
_ غصه نخور بچه ان دیگه ...
خودشون میتونستن بشینن و چقدر دلبر شده بودن...
گلبهار نگاهم میکرد ...
با لبخندی گفتم : مراقب پسرام هستی ؟
_ بله خانمارباب سفارش کرده رو چشمهامون بزاریمشون ...
خانم بزرگ اهی کشبد ...
_ پس راسته رفتی شهر ...
_ بله خانم بزرگ اونجا روزهاب خوبی دارمدرس میخونم ...
به مانتوم دستی کشید ...
_ تعریفشو زیاد شنیدم میگن زنهای شهر مانتو تنشون میکنن پس درسته ...
_ بله از اینا هزار مدل هست ...
_ موهاتم قشنگه ...اخ اگه قباد تو رو ببینه مثل یه تیکه ماه شدی ...
با اومدن اسمش اهی سر دادم...
_ حالش چطوره ؟
_ جطور میخوای باشه خوبه اما از درون بجه ام داغونه ...
شد اولین مردی که زنش طلاق گرفت ...
_ طلاقش داد ...اون منو طلاق داد ...
خانم بزرگ سرشو تکون داد تاسف میخورد ...
_ من دیگه برم میتدسم بمونم بازم برای شما دردسر بشه ...
_ دیگه پوست کلفت شدیم ...
نتونستیمنخندیم و ناخواسته با صدای بلتد از حرف خانم بزرگ خندیدیم ...
خانمبزرگخودشم قهقه میزد ...
غافل از ...
۱۸۳
میخندیدیم غافل از اینکه صدای خندمون از مرز دیوارها هم گذشته ...
درب که باز شد همه صداها تو گلو خفه شد ..خانمبزرگ روش به درب بود و من پشتم به درب ...
اینبار دیگه حتما قباد بود ...
میتونستم بوی عطرشو حس کنم...
از پشت که نگاهم میکرد میفهمیوم...
جرئت چرخیدن نداشتم...
خانمبزرگ سرپا شد وبا لکنت گفت : پسرم بیدارت کردیم...
درست خدس زده بودم قباد خان بود ...
نفس هام به شمارش افتاده بودن...صدای رعد دارش بود ...
_ مرجان ؟
چه زیبا اسممو صدا میزد ...چه ریبا بود اسمم از زبونش ...
با ترس چرخیدم...
درست روبروم بود بلند قامت و ایستاده ...
بهم جشم دوخته بود ...
اب دهنمو با لرز قورت دادم ...
تو چشم هام خیره بود ...
نه به لباسهام نگاه میکرد نه به موهای رنگشده ام ...
فقط و فقط به چسم هام ...
همون چشم هایی که مکافات رندگیم شدم ...
خانمبززگ خواست چیزی بگه که نگاه پر از خشمش کافی بود ..
قبل از اینکه بازم کسی رو محازات کنه با عجله گفتم : من خودم اومدم نه کسی کمکم گرده نه کسی خبر داره ...
برای دیدن بجه هام اومدم...دلم طاقت نیاورد تا فردا صبر کنم ...من یه مادرم هر جا هم برم باز مادر این دوتا هستم ....
سرشو ازم چرخوند و نگاهشو گرفت سمت پسرا ...
_ گلبهار فردا عمارت شلوغه چشم از بچه ها برنمیداری نه بیرون میای نه کسی اجازه داره بیاد داخل ....درب رو میبندی ...
گفتم ینفر جلو درب اتاق پسرا باشه ...
با کنایه گفتم : اره خوب جراقبشون باش پسرا امامنتن دستت بزرگکه بشن میان سراغم ...
با گوشه جشم نگاهم کرد ...
به سمت بیرون رفت و با صدای بلند گفت : درب عمارت رو بستن کسی این وقت شب جایی نمیره ....
یهو دلمشاد شد میتونستم اونجا بمونم کنار بجه هام ...
چهره نگرام رحمان رو میدبدم که از دور وحشت زده از حضور قباد خان نگاه میکنه ...
با چه شوقی و علاقه ای اونجا خوابیدم ...
۱۸۴
سرمو کنار پسرهام گزاشتم اونشب انگار همه درهای بهشت برام باز شده بودن ...
انگار قرار بود تا ابدیت کنارشون بمونم ...
چشم هام رو بستم و با عطر تنشون خوابیرم ...خانم بزرگ هم کنارم موند ...
میدونستم اونشب قباد برعکس من خواب نداره اما من راحت خوابیدم ...
با صدای خروس خوش اواز عمارت چشم هامو باز کردم خورشید بالا میومد و هوا هنوز گرگ و میش بود ...
صبح خنک و رو به سرد پایی ی بود ...
بلوز و شلوار تنم بود اولین بار بود که یه زن تو ابادی ما شلوار پاش میکرد ..
یه شلوار مشکی دمپا که تا زیر سینه ام اومده بود...
استین های بلوزم پولک دوزی بود و روی پتو ریخته بود
کسی تو حیاط نبود شالمو روی سرم انداختم و میخواستم برم توالت ...
کارم که تموم شد دستهامو میشستم که نگاهمو به پنجره اتاقمون دوختم...
همون اتاقی که با قباد توش بودیم...
اتتق جمع و جورم که برام قد یه کاخ بود ...
با اندوه نگاه میکردم ...
خواستم سرمو پایین بیارم که نگام بهش گره خورد ...
تو ایوان بالا روی صندلی راکش نشسته بود و تکون میخورد ...
خیره به من بود ...
جدی نگاهم میکرد ...
به سمت عمارت قدم برداشتم ...
سنگینی نگاهشو تا ورود به اتاق حس میکردم ...
پسرا بیدار شده بودن و انگاری بهم عادت کرده بودن دیکه میومدن بغلم و سرشون رو به سینه ام میفشردن ...
سلطان صبحانه اورد و دوتا لقمه بیشتر نخوردم...
حتما همه تا حالا فهمیده بودن من نیستم و باید برمیگشتم....رحمان منتظرم بود ...
یه مشت گردو تو جیب مانتوم ریختم و با عجله بیرون رفتم...
با گوشه چشم به بالا خیره شدم نبود و خبری ازش نبود ...
کاشبود و با اینکه اخم میکرد میدیدمش ...
سوار بر ماشین رحمان برگشتم خونه ...
خاله نگران بود و با دیدنم چنرباری خدا روشکر گرد ...
۱۸۵
خاله اخمی کرد ..
_ کجا بودی مرجان ؟
رحمان پشت سرم اومد و گفت : دیشب تا حالا پهلوی پسراش ...
خاله چشم هاشو درشت کرد ...
_ کنار پسرات ؟ قباد خان چی ؟
_ باور میکنی خاله منو دید چیزی که نگفت هیچی تازه اجازه هم داد بمونم ...
یعنی یجور غیر مستقم گفت میشه بمونم .
مامان نون های تازه پخته شده اشو لای دستمال پیچید ...
_ بیاید سفره رو پهن کنید بریم حموم عروس رو تا ظهر میبرن حموم ...
رسم های قشنگ اون روزها ...
مامان به احترام رحمان یه مجمه خوردنی چیده بود و باید میبرد حمام ...
اماده شدن و همخ زنها راهی حموم میشدن ...
صرای دایره زنها میومد ....من که علاقه ای به اون حموم نداشتم نرفتم هرجی خاله اصرار کرد بهونه چیدم و نرفتم...
اقا محرم تازه بیدار شده بود .
دست و روشو که شست نگاهم کرد ...
_ امشب عروسیه ؟
_ نه امروز حنا میبندن دست عروس و داماد ...
فردا ظهر میرن عروس رو ار خونه پدرش میارن ...بعد براشون شام میدن و تموم میشه ...
_ قشنگه ...تکه نونی تو دهنش گزاشت ...
_ خیلی نون خوشمزه ای میشه برام بیاری ...
براش صبحانه اماده کردم اما بین اون همه خوردنی نون رو خالی میخورد ...از خمیر یکم ترشش خوشش میومد ...
_ میخوام برم دیدن ارباب اینجا جطور میشه دیدش ...
_ چرا میخواین ببینیدش ؟
_ خوشم میاد تا حالا ارباب ندیدم ...
خندیدم ...
_ ارباب ندیده هم هستین ...اماده شین با هم بریم ...
_ با ماشینم میتونم بیام ...؟
_ بله ..
اقا محرم خیره به خونه ها و گاو و گوسفندانی که تو کوچه ها بود میخندید ...
جلو درب عمارت نگه داشت ...
دربون متعجب داخل ماشین رو نگاه کرد ...
به من خیره بود و بعد یجوری به اقا محرم نگاه میکرد ...
۱۸۶
اشاره کردم درب رو باز کنه ...
قبلش جلو اومد خم شد ...
_ خانم کاری دارین ؟
_ به قباد خان بگو از تهران مهمون داره برای دیرنشون اومدن ...
چشمی گفت و به داخل رفت ...
خیلی معطل نشدیم که برگشت و درب رو باز کرد ...
با ماسین وارد عمارت شدیم ...
داشتن چراغ میبستن به دیوارها و درخت ها ...
دیگ ها روی اجاق بود و مگه مهمون داشتن ...
با قامتش پایین منتطر بود ..کنجکاوی تو صورتش موج میرد ...
اقا محرم نگاهی دقیق از پشت شیشه ماشین بهش انداخت ...
_ اینه ؟
_ بله همونه ...
_ یا خدا چقدر گنده است ...
ریز خندیدم ...
_ اربابه دیکه الکی نیست که همه ازس میترسن ...
_ اقا محرم پیاده شد و با روی باز به سمت قباد خان رفت ...
دست همو که فشردن منم پیاده شدم...
چشم های خشمگین قباد رو نمیشد ندید ...
جلو که رفتم خیره بهم بود ...
اقا محرمنگاهم کرد ...
_ مرجان خانم خیلی لطف داشتن منو اوردن همچین جای با صفایی ...
_ شما و مرجان چه نصبتی دارین ؟.
اقا محرم خیره به من موند ...
چه نصبنی داشتیم ... دلم نمیخواست بگه خاله براش کار میکنه ...
مکث اقا محرم طولانی نبود و با محبت گفت : مرجان پیش ما درس میخونه ...
قراره یه کار خوبی براش اماده کنم ...
قباد خیره بهم گفت : اون لیاقت چیرهای خوب رو دارهد...
هر چند با کنایه گفت اما من به دلم نشست ...
اقا محرم رو دعوت کرد داخل ...
میخواستم دنبالش برم که بازومو چسبید ...
مانع رفتنم شد ...
_ تو برو پیش پسرا ...
_ میخوام بیام پیش اقا محرم ...
محکم بازومو فشرد ...
_ ییار یه حرفو میزنم ...
بازومو پرت کرد و بالا رفت ...
۱۸۷
زیر لب زمزمه میکرد و بالا میرفت ...
از پشت سر خیره به زفتنش بودم...
بالای پله ها که رسید مکثی کرد ...
به سمتم چرخید و هر دو خیره به هم بودیم...
هزارتا حرف تو اون نگاها رد و بدل میشد ...
هزارتا حرف بینمون بود ...حرف های ناگفنه...
رفتم پیش پسرام ...اون روزها حال دلمم خوب بود ...
پسرا بهم عادت کرده بودن ...
روی شکمم نشونده بودمشون و بازیشون میدادم ...گلبهار با اجازه پاشو دراز کرد ...
_ خانم قراره بمونی ؟
خیره بهش موندم ...
_ نه ...بابد برم...
_ شما که بودی دلم قرص بود کا هستین ...
_ الان چی کم داری بگو به قباد خان میگم
_ شوهرم میاد تهدید میکنه ...میگه اگه برنگردم ال میکنه بل مبکنه ...
_ غصه نخور ...
دوساعتی میگذشت که برای ناهار سفره میبردن ...
درب اتاق پسرا که باز شد سرمو چرخوند ...
خودش بود ...زیرزیرکی نگاهش میکردم...
داخل که اومد بند دلم پاره شد ..
_ مهمونت رو نگه داشتم ناهار نمیای سر سفره ...؟
دستمو روی طاقچه گزاشتم سرپا شدم ...
_ قباد وقت داری ؟
چشم هاشو ریز کرد ...
_ قباد خان ...بگو بزار یاد بگیری ...
بی تفاووت بهش جلوتر رفتم ...
_ قباد میشه با شوهر گلبهار صحبت کنی داره به گلبهار فشاز میاره ...
قباد به گلبهار نگاهی کرد ..
_ چرا به خودمنگفتی ؟
گلبهار با شالش خودشو سرگرم نشون داد ...
_ شرمنده ام اقا روم نمیشد خانم که اومدن من حس امنیت دارم ...کاش مرجان خانم میموندن ...
_ نیازی نیست دلواپس باشی خبرش میکنم ...گوششو یه پیچ بدم سر حرف میاد ...
_ ممنون ارباب ...
_ تو مراقب پسرام باش...
میخواست بره که قدم هامو تند کردم ...
بهش رسیدم ...
_ صبر کن ...
متعجب به سمتم چرخید ...
۱۸۸
قباد متعجب به سمتم چرخید ...
_ اقا محرم صاحاب کاره خاله است خیلی ادم خوبیه ...
ممنون که بهش رسیدگی کردی...
_ فکر میکردم همسن و سال خودنه اما گفت پسرای بزرگی داره انگار من عمرمو بیهوده جلو بردم..
_ خیلی خوب مونده و خیلی هم خوبه ...
_ خوشت میاد ازش ؟
چه سوالی بود که پرسید ...
جدی نگوهش کردم ...
_ اقا محرم مرد خوبیه من کنارش ازادی رو تجربه کردم که حتی تو رویا هم نمیدیرم ...
_ اینجا ازاد نبودی ؟
اینجا بال و پرت بسته بود ؟
_ نه اما اونجا متفاووته ...
به لباسهام نگاهی انداخت ...
_ ازظاهرت مشخصه ...وقتی جای دامن شلوار اونم به این تنگی کردی تنت مشخصه که چقدر ازادی زو دوست داری ...
_ خدارو شکر که دیگه زن تو نیستم وگرنه الان یا مینداختیم تو انبار یا کتکم میزدی ...
خیلی جدی جلوتر اومد ...
میشد خشمشو حس کرد ...دندونهاشو بهم فشرد ...
_ من کی دست روت بلند کردم ...حتی وقتی فهمیدم تو کی بودی هم روت دست بلند نکزدم ...
صدام میلرزید خودمو بالاتر کشیدم تا اعتماد به نفس داشته باشم ...
_ تو باعث شدی یچه من سقط!بشه ...
تو باعث شدی اون بمیره با خودخاهی هات با اون عرورت ...
داشتیم دوباره دعوا میکردیم ...
_ تو خودت مقصری این همه مدت میدید من دنبال اون زنم و نمیگفتی تو هستی ....اگه به من میگفتی نمیزاشتم اینجور جلو بره ...
_ جه فرقی میکرد تو تا پات رسید عمارتت توهم برت داشت باز شدی بددخلاق ...
_ برای هر کسی بد اخلاق بودم برای تو نبودم ...
_ بودی ...چهل روز خونه خاله بودم و جنابعالی اینجا تو عمارتت بودی حتی نیومدی دنبالمون ...
_ کار داشتم همه جیز بهم ریخته بود ...
باید میموندم و درست میکروم ...
مگه میتونستم بیام و نیومدم ...
نگاهمو ازش گرفتم ...
_ تو اتیش رو زیر پاهام روشن کردی ...
حتی برات مهم نبود چی میشه ...
_ تو بودی که جلو همه طلاق خواستی ...
۱۸۹
قباد جدی گفت : تو بودی که جلو همه طلاق خواستی ..
یهو بهش نگاه کروم دلم از خودش شکستع بود ...
_ تو چرا قبول کردی ...حتی نخواستی تحمل کنی صبر کنی ساعت نرفته جلو باطلش کردی ...
خیره بهمسکوت کرد ...
با حرص کنار زدمش ...به بیردن رفتم ...
خم شدم بندهای کفش های بندی پاشنه بلندم رو ببندم ...یهو تعادلم از دست رفت و قبل از اینکه سقوط کنم زمین از پشت سر منو گرفت ...
محکم نگهم داشته باش ....کاملا بهش چسبیده بودم و چقدر تنس گرم بود ...مثل همیشه داغ بود وخواستنی ...
با ارنجم به عقل زدمش ...
_ تو الان ارباب هستی باش ولی برای من ارباب نیستی من دیکه تو این ابادی نیستم تو فقط قبادی ..
نگاهش نمیکردم ...
خواستم برم که ناعافل مچ دستمو گرفت منو به دیوار چسبوند و دستهاشو کنار سرم به دیوار تکیه کرد ...
نفس نفس میزدم ...
تو چشم هاش یچیزی موج میزد که نمیشد فهمید چیه ...
اخمی کرد و سرشو جلوتر اورد ...درست کنار صورتم که رسید ...
موهای کنار صورتم رو فوت کرد ...
نفس هاش به صورتم میخورد ...
قلبم تندتر از اون روزی میزد که زده بودمش ...
با صدای گرفته اش گفت : برای من هرجا هم بری فرقی نداره ... با من بازی نکن مرجان ...
هنوزم چاقوی من روی تنت برش داره ...
میخوای کاری که نباید انجام بدم رو انجام بدم ...
میخوای یه بلایی سرت بیارم فقط ناله کنی ....
از تهدید هاش نمیترسیدم ....اون هسچ وقت به من اسیب نمیزد هر چی بود اون خیلی مزد بود ....
لبخندی زدم ...
خودمو جلو کشیدم ...خیلی بهش نزدیک شده بودم....انقدر که سینه هام به تنش برخورد میکرد ...
_ منو از خودت نترسون تو یه روزی تمام خودم بودی ...
یه روزی نفس هام بودی ...پس انقدر خوب میشناسمت که میدونم ذره ای خطر نداری ...
۱۹۰
سرشو به اونسمت گرفت از نگاهام در امان نبود ...
دستمو با ترس و لرز بالا بردم ....کنار صورتش گزاشتم ...
تنش برعکس همیشه یخ بود ...
انگشت هامته ریشش رو لمس میکرد ..
خدا اون بالا شاهده اگه صدای سلطان نمیومد میبوسیدمش چون طاقت نداشتم...
سلطان ارباب رو صدا میزد ...
دستمو عقب کشیدم و با عجله از روبروم گزشت و رفت ...
نتونستم راه برم همونجا روی زمین نشستم ....تمام تنم سست بودن ...
سفره ناهار زو پهن کرده بودن...
ناهار مهمون داشتن و منم رفتم اتاق بالا ...
اقا محرم پای سفره با ارباب و خانم بزرگ و خاله تهمینه بود ..
سلام که کردم تهمینه خانم به احترامم سرپا شد ...
_ مرجان اومده ...
همدیگر رو بغل گرفتیم...
خانم بزرگ به کنار خودش روی زمین زد بیا پیش من ...
بین قباد و خانم بزرگ جای گرفتم ...
خانم بزرگ بشقاب خالی امو پر کرد ..
_ مهمونتم مثل خودته ...خوش اومدین ...ما یه مدتی مهمون خونه خاله مرجان بودیم از اینا احترام یاد گرفتیم ...
رحمان رو میخوایم با ابرو داماد کنیم ...
چند ماهی اون همه مخارج ما رو میداد ...
اقا محرم با تعجب گفت : جرا مگه ورشکست شده بودین ؟
قباد ریز لبخنری زد ...
_ نه اینجا رو ازمون گرفته بودن ...
بفرما غذا از دهن میوفته ..
دلم از اون تکه های سینه مرغ سرخ شده تو روغ محلی رو میخواست ...
سمت قباد بود ...
اب دهنم رو جنع کردم و اروم به با پام به زانوش زدم ....نگاهم که کرد گفتم " میشه برام مرغ بزاری ؟
بازم اون روی بد اخلاقیش بود به سلطان اشاره کرد بیجاره خم شد دیس رو جلوم اوزد ...
تکه ای برداشتم و زیر لب جوری گفتم که خوب بشنوه ...
_ کاش حداقل دستت شکسته بود که میگفتم چلاقی ...
یه تکه مرغ انقدر برات سخته ...
حتی سرشو تکون نداد چیزی بگخ ...
اما چه حرفی زده بودم و مرغ امین چه زود امین گفنه بود ...
با اشتها میخوردم من یه روزی اونجا خانمبووم و حالا هیچ ...
🎧 قسمت ۷_۸ ازداستان «باغ مارشال»
♦️جلدچهارم_سرگذشت ناهید
🔶به قلم حسن کریم پور
🎙راوی شادی عزیزی
#رمان_صوتی_باغ_مارشال 👩🏻🦱🌳👨🏻
⬇️⬇️⬇️
۱۹۱
سفره رو سلطان میبرد که قباد برای اوردن عکس های یه قطعه رمین برای اقا محرم بلند شد ....تازه رفته بود که صدای افتادن چیزی اومد ...
انگار به دلم اگاه شد که اتفاقی افتاده ...
با عجله بیرون رفتم ..
قباد تو اتاق بغلی وقتی کمد پایه اش شکسته بوده و داشته رو سر سلطان حراب میشده ...
دستشو سپر بلای سلطان کرده بود ...
مچ به بالای دستش زیر کمد اسیب دیده بود ...
زبونمو گاز گرفتم ...
_ کاش لال میشدم ...
کنارش زانو زدم ...دستشو بین دست گرفته بود ...
_ سلطان چیزیت نشد .؟
سلطان با ترس به اربابش خیره گفت: ارباب دستت ...کاش من میمردم ...
دست قباد رو گرفتم روی پام گزاشتم ...
_ تکونش نده ...اون پیرمرده شکسته بند رو خبر کن ...
قباد خیره به صورتم بود ...ناخواسته اشک هام میریخت ...قطره قطره روی دستش می افتاد ..
انگار به قلب من خنجر زده بودن ...
اونیکی دستشو زیر جونه ام گزاشت سرمو بالا گرفت ...
متعجب تو چشم های خیس اشکم خیره شد ...
_ بخاطر دست من چشم هات پر از اشک شدن ؟
سرمو ازش دزدیدم با شونه ام اشکهانو پاک کردم ...
_ چه فرقی داره ...دیکه چه فرقی میکنه ...
یهو دوباره فریاد زدم ...
_ چرا منتظرس سلطان گفتم خبر کن ...هجله کن ...
به سرعت گوشت دستش کبود و خون مرده زیر پوست شد ...
با اونیکی دستش روسری امو که روی شونه هام افتاده بود رو روی سرم کشید ...
_ زیر این لچک سیاه چقدر چشم هات میدرخشن ...
چه جمله جادویی بود به چشم هاش خیره موندم ...لبخند رو لبهام نشست ...
چسبیده بودم بهش و اصلا متوجه نبودم ...
خانم بزرگ روی سرش زد ...
_ بمیرم چی شد ؟