🔺 *بیانیه موسوی؛ تکرار خطای ۸۸ در اوج همبستگی ملی و وحدت کلمه در💥 خروش ملت در یوم الله ۲۲ دی ماه💥 ادامه جنگ وتجاوز ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی، مصداق بارز ایستادگی و وحدت ملی بود که امت مسلمان ایران اسلامی باردیگردرخروش ۲۲ دی ماه با وحدت کلمه دردفاع از نظام اسلامی متبلور نمودند که رهبری هوشمندانه رهبر انقلاب، توطئه دشمنان را نقش برآب نمود حال بیانیه تکراری میرحسین موسوی نشان داد که هنوز درگیر اوهام‌جنایات خوددر سال ۸۸ است؛و حالا قصد دارد درنقش پیاده نظام دشمن دوباره خودرا بعنوان رهبر اپوزسیون مطرح نماید #شتر درخواب بیند پنبه دانه

اساتید سلام دلیل اینکه امریکا و اروپا سپاه را تروریست اعلان کردند به نظر من دادن مجوز حمله به ایران هست بدون نیاز به اجازه کنگره چون اونا میگن ما به تروریستها حمله کردیم نه به ایران و همین هم برای کشورهای اروپایی که کنار امریکا ایستادند دوستان نظر بدهند درستی این موضوع را

✍روایت راهبردی ایران برای جلوگیری از جنگ در شرایطی که تحولات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ایران را در آستانه تصمیم‌های حساس قرار داده،دیپلماسی کشور نیز نقش مهمی در اتفاقات پیش‌رو خواهد داشت. جمهوری اسلامی ایران همان طور که دکترقالیباف در مصاحبه با سی ان ان نیز اشاره کرد ، نه از سر ضعف، بلکه از موضع قدرت و مسئولیت‌پذیری راه دیپلماسی را تا آخرین لحظه باز نگه داشته است؛ زیرا جنگی فراگیر و ویرانگر به نفع هیچ‌کس نیست. اما این دیپلماسی، جدا از میدان و تهی از بازدارندگی نیست. راهبرد ایران روشن است: جلوگیری از جنگ، همراه با حفظ و تقویت قدرت بازدارندگی و مذاکره‌ای عزتمندانه و در راستای رفع مشکلات اقتصادی مردم. لذا درصورت تصمیم نظام برای مذاکره، با توجه به احتمال آن و خبرهایی پیرامون دورجدید مذاکرات با میانجی‌گری ترکیه،لازم است سفیران جهادتبیین این موضوع را صحیح روایت کنند تا روایت ضعف و ناچاری ایران برای مذاکره، غالب نشود.

✍ راهبردهای کلان جمهوری اسلامی ایران (آنچه باید تبیین شود) بخش اول ۱. مهار جنگ از موضع اقتدار ایران به‌دنبال صلح تحمیلی یا توافق از سر اجبار نیست؛ هدف، مهار جنگ از موضع قدرت و حفظ امنیت ملی است. ۲. اصلاح محاسبات غلط دشمن مسأله اصلی، مذاکره یا عدم مذاکره نیست؛ مسأله، برداشت‌های غلط طرف مقابل از توان و اراده ایران است که باید اصلاح شود. ۳. پیوند میدان و دیپلماسی دیپلماسی بدون پشتوانه میدانی، بی‌اثر است و میدان بدون روایت دیپلماتیک، پرهزینه. ایران هر دو را هم‌زمان و هماهنگ پیش می‌برد. ۴. جلوگیری از زمان‌سوزی و فرسایش امنیتی ایران اجازه نمی‌دهد مذاکره به ابزاری برای اتلاف زمان، افزایش فشار یا آماده‌سازی سناریوهای تهدید تبدیل شود. ۵. مسئولیت‌پذیری در برابر افکار عمومی ایران به‌صورت شفاف نشان می‌دهد که خواهان جنگ نیست، اما برای هر سناریویی آماده است.

✍اصول حاکم بر مذاکرات احتمالی با میانجیگری ترکیه بخش دوم در صورت تصمیم نظام برای آغاز هرگونه مذاکره با میانجیگری ترکیه، این اصول قطعاً باید به‌صورت قاطع حاکم باشد و برای افکار عمومی نیز تبیین شود: ۱. عدم تکرار تجربه فریب دیپلماتیک–امنیتی هیچ اعتمادی بدون راستی‌آزمایی عملی پذیرفته نیست. تجربه‌های گذشته چون برجام و حتی مذاکرات پیش از جنگ ۱۲روزه،چراغ راه آینده‌اند. ۲. شفافیت خطوط قرمز ایران خطوط قرمز امنیت ملی از ابتدا روشن است و عبور از آن‌ها هزینه‌مند خواهد بود و نباید در این زمینه ضعف و عقب‌نشینی صورت بگیرد. ۳. نمایش واقعی پیامدهای جنگ برای طرف مقابل نه تهدید رسانه‌ای، بلکه انتقال دقیق پیام توان پاسخ و گسترش بحران در صورت درگیری ضروری است. ۴. پر بودن دست تیم مذاکره‌کننده دیپلمات‌ها با پشتوانه کامل قدرت میدانی وارد گفت‌وگو می‌شوند، نه با وعده و امید. ۵. ترکیب هدفمند هیئت ایرانی ترکیب هیئت مذاکره‌کننده باید پیام اقتدار، انسجام و آمادگی برای همه سناریوها را منتقل کند. ۶. تعریف دقیق نقش ترکیه ترکیه میانجی است، نه تصمیم‌ساز. هرگونه جانبداری یا انحراف از این نقش مردود است. ۷. مدیریت بازیگران پنهان و ثالث ورود ترکیه به صحنه، به‌معنای فعال شدن بازیگران آمریکایی و لابی‌های پشت‌پرده است که باید کنترل شوند. ۸. امکان خروج مقتدرانه از مذاکره ایران مذاکره را ابزار فشار نمی‌پذیرد و در صورت انحراف مسیر، خروج مقتدرانه یک گزینه مشروع است. جمع‌بندی برای تبیین عمومی پیام ایران برای داخل و خارج روشن است: ایران تا آخرین لحظه برای جلوگیری از جنگ تلاش می‌کند، اما صلح بدون اقتدار را نمی‌پذیرد. دیپلماسی در حال حرکت است، میدان پشتیبان آن است، و تصمیم نهایی بر اساس منافع ملت ایران اتخاذ خواهد شد، نه فشار روانی یا فضاسازی رسانه‌ای.

🔺راهبرد واشنگتن علیه ایران؛ پیروزی بدون شلیک ایالات متحده طی دو دهه گذشته، مجموعه‌ای از ابزارها را برای مهار ایران به‌کار گرفته است؛ از تحریم‌های فلج‌کننده و فشار دیپلماتیک گرفته تا عملیات اطلاعاتی، ترور، جنگ سایبری و ایجاد ناآرامی‌های داخلی. نتیجه این راهبرد چندلایه اما روشن است: ایران تضعیف نشد و از معادلات منطقه‌ای کنار نرفت. در چنین شرایطی، تهدید نظامی به آخرین ابزار «نمایشی» آمریکا تبدیل شده است؛ ابزاری که بیش از آنکه کارکرد عملی داشته باشد، مصرف روانی و رسانه‌ای داشته و از اجزای اصلی جنگ شناختی این کشور علیه ایران است. 🔹تحرکات نظامی آمریکا در منطقه ـ اعزام ناوها، پرواز بمب‌افکن‌ها و رزمایش‌های نمایشی ـ در کنار تهدیدات کلامی و مستمر رییس جمهور این کشور علیه ایران،واجد یک پیام مشخص است: القای آمادگی برای جنگ، بدون ورود به هزینه‌های واقعی آن. واشنگتن به‌خوبی می‌داند که جنگ با ایران، نه یک عملیات محدود، بلکه یک درگیری چندسطحی و غیرقابل کنترل خواهد بود؛ درگیری‌ای که می‌تواند منافع آمریکا و متحدانش را از خلیج فارس تا مدیترانه در معرض تهدید مستقیم قرار دهد. 🔹تجربه درگیری‌های اخیر منطقه‌ای نیز این محاسبه را تقویت کرده است. اسرائیل، به‌عنوان نزدیک‌ترین متحد نظامی آمریکا در منطقه، با وجود برخورداری از پشتیبانی اطلاعاتی و تسلیحاتی گسترده، در یک تقابل محدود نتوانست به اهداف اعلامی خود دست یابد. همین تجربه، هزینه‌های بالقوه هرگونه درگیری مستقیم با ایران را برای واشنگتن عیان‌تر کرده است. ناوهای آمریکایی بیش از آنکه ابزار آغاز جنگ باشند، نقش «اهرم بازدارندگی روانی» را ایفا می‌کنند. اما این اهرم نیز شکننده است. آمریکا کشوری است که بخش مهمی از قدرتش بر تصویرسازی از برتری نظامی استوار است. هرگونه خدشه به این تصویر ـ حتی در سطح نمادین ـ می‌تواند آثار راهبردی گسترده‌ای داشته باشد؛ موضوعی که سبب شده واشنگتن در استفاده واقعی از این ابزار، به‌شدت محتاط باشد. آنچه با جدیت بیشتری دنبال می‌شود، راهبرد فرسایش روانی از طریق اعمال جنگ شناختی همه جانبه است. هدف، تغییر موازنه در میدان نیست، بلکه اثرگذاری بر ذهن جامعه ایران است؛ ایجاد احساس ناامنی مزمن، القای بن‌بست اقتصادی و تقویت تصور «هزینه‌مند بودن مقاومت». این راهبرد، کم‌هزینه‌تر از جنگ، کم‌ریسک‌تر از درگیری مستقیم و در عین حال، زمان‌بر و مستمر است. آنچه امروز جریان دارد نه «آستانه جنگ»، بلکه «مرحله تثبیت بازدارندگی» است. آمریکا در موقعیتی قرار گرفته که تهدید می‌کند تا نجنگد و نمایش می‌دهد تا عقب ننشیند و اگر توانست پروژه تسلیم سازی را با کمترین هزینه محقق کند.

مشاور محسن رضایی: 🔹 پیام واشنگتن به تهران این بود که حمله محدودی انجام می دهیم و باید آن را هضم کنید یا صرفا پاسخ نمادین بدهید. 🔹 تهران ضمن رد این درخواست اعلام‌ کرد که قواعد جنگی و خطوط قرمز خود را بازتعریف کرده و هر حمله‌ای را به منزله جنگی تمام عیار در نظر می‌گیرد.

✍ترامپ؛ تاجرِ آشوب ، نه ژنرال فاتح ترامپ دنبال امپراتوری کلاسیک نیست؛ او تاجرِ آشوب کنترل‌شده است. هدفش نه اشغال سرزمین‌ها، بلکه فرسایش روابط، بی‌ثباتی طولانی و تبدیل کشورها به دارایی‌های قابل‌معامله است. اگر به‌جای هیجان خبرهای روز، با منطق یک بازیگر استراتژیک نگاه کنیم، نقشه ترامپ بیش از آنکه «فتح کشورها» باشد، مدیریت فروپاشی پیوندهاست. او به دنبال امپراتوری‌سازی کلاسیک نیست؛ بلکه شبیه تاجرِ آشوب عمل می‌کند: کشورها را نه برای اشغال، بلکه برای قابل‌استفاده شدن هدف می‌گیرد.می‌توان نقشه او را در چند حلقه اصلی مشاهده کرد: ۱. کشورهای دارای منبع + شکاف داخلی: ونزوئلا نمونه‌ای کلاسیک است. نفت دارد اما انسجام سیاسی ندارد. فشار حداکثری بدون شلیک گلوله، کشور را به «مسئله‌ای دائمی» تبدیل می‌کند که هر دولت بعدی آمریکا بتواند با آن معامله کند. ۲. کشورهای ژئوپلیتیکیِ قابل‌معامله: گرینلند نه دشمن است، نه متحد ایدئولوژیک؛ زمین، یخ و مسیر استراتژیک او را به «دارایی» بدل می‌کند. سیاست به املاک تبدیل می‌شود و این نگاه خطرناک است. ۳. کشورهای حلقه واسط: سوریه، عراق و لبنان پل‌هایی هستند که باید لرزان بمانند. جنگ، بی‌ثباتی و فروپاشی اقتصادی آنها را از اتصال باز می‌دارد، بدون آنکه کاملاً حذف شوند. ۴. رقبای سیستم‌ساز: ایران نمونه‌ای از این دسته است. مشکل آمریکا با ایران، تولید الگو و استقلال آن است، نه صرفاً توان هسته‌ای یا نفوذ منطقه‌ای. راهبرد، فرسایش طولانی و خسته‌سازی است. ۵. رقبای بزرگ اما دور: چین و روسیه شکار نیستند بلکه رقیب شکارچی‌اند. ترامپ با آنها مستقیم درگیر نمی‌شود، اما زمین‌بازی را با هرج‌ومرجِ کنترل‌شده آلوده می‌کند تا آنها را مهار کند. به نظر ترامپ کشورها را نمی‌زند؛ روابط را می‌زند. دولت‌ها را ساقط نمی‌کند؛ اعتمادها را می‌فرساید. او روی زخم‌های کوچک اما ماندگار سرمایه‌گذاری می‌کند و بلد است کجا بایستد، کجا نجوا کند و کجا منتظر بماند تا کشورها خودشان از هم فاصله بگیرند.

سخنرانی دکتر خوش چشم را گوش دهید. اگر تبیین درست و دقیق و واقعی از اوضاع فعلی دنیا خلیج فارس میخواهید؛ این صحبت های دکتر را گوش دهید. دکتر خوش چشم میگوید: "من در تمام مراحل؛دست خدا را دیدم" بشنوید تا اوضاع دستتان اید✅